İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/3866 K.2021/580

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Dava ve uyuşmazlık, TBK'nın 53/3. maddesi kapsamında ölümlü trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "Davanın kabulü ile, davacı ... için 42.809,18 TL, Davacı ... için 85.400,06 TL olmak üzere toplam 128.209,24 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... için 24/03/2017 tarihinden, davalı ...

Sigorta Aş için dava tarihinden itibaren müştereken ve müteselsilen yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine" karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı ... Sigorta AŞ. vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı ... Sigorta AŞ. vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

Mahkeme kararına esas alınan hesaplama raporunda, AYİM paylandırma tablosu kullanılması gerekirken usulü aykırı bir paylandırma sistemi kullanıldığını, hesaplama raporunda davacı baba ... için yetiştirme gideri indirimi hesaplanmasına rağmen davacı anne ... için hesaplanan tazminattan yetiştirme gideri indiriminin yapılmamasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

HMK 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından, davalı ...

Sigorta AŞ.'nin ZMS sigortacısı, davalı ...'in maliki ve davalı ...'nın sürücüsü olduğu ... plakalı aracın, 24/03/2017 tarihinde, davacıların oğulları olan 20/03/2014 doğumlu ...'a çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında, davacıların desteği (oğulları) ...'ın vefat ettiği, işbu davada davacılar tarafından destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunulduğu ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda bilirkişi raporu ve davacıların ıslah talebi dikkate alınarak, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan 06/05/2019 tarihli bilirkişi raporunun yapılan incelemesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara ve Yargıtayın yerleşik karar ve ilkelerine uygun olarak düzenlendiği, dosya kapsamına uygun, denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu; ayrıca düzenli bir işi ve geliri olmayan ve ev hanımı olduğu anlaşılan davacı anne yönünden hesaplanan tazminattan yetiştirme gideri indirimi yapılmamasının isabetli olduğu kanısına varıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusundaki iddia ve itirazlar yerinde görülmemiştir.