İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/1267 K.2023/329

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 53/3. maddesi kapsamında, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan bakiye destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince 19/12/2019 tarihli kararıyla. "1- Davacı ...'ın açtığı davasının kabulü ile. 21.648,47-TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2- Davacı ...'ın açtığı davasının kabulü ile.

21.265,25-TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından, 11/10/2017 tarihinde, davacı ... için 32.089,49 TL, ... için 26.942,92 TL olmak üzere toplamda 59.032,41 TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin davacılar tarafından da kabul edildiğini;

hükme esas alınan aktüer raporunda müvekkili şirket tarafından yapılan ödemenin ödeme tarihi itibarıyla yeterli olup olmadığı hususunun tartışılmamasının hatalı olduğunu, öncelikle, yapılan ödeme ile aslında ödenmesi gereken tazminat miktarı açısından açık bir nispetsizlik olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken, yapılan ödemenin doğrudan mahsup edilerek karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, zira destekten yoksun kalma tazminatının, varsayımlara dayanılarak belirlendiğini;

hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve Mahkeme kararında yetiştirme gideri olarak toplamda %5 oranında ve %5'in 1/2'si oranında her iki davacının tazminatından indirim yapıldığını, oysa ki %5 oranında davacı annenin tazminatından, %5 oranında da davacı babanın tazminatından ayrı ayrı yetiştirme indirilmesi gerektiğini, kararın bu yönlerden usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından. 10/04/2017 tarihinde, davalı nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı ... plakalı okul servis aracının, davacıların yakını-desteği (çocukları) ...'ı indirdikten sonra hatalı manevra yapması nedeniyle çarparak ölümüne neden olduğu. 25/10/2017 tarihinde açılan eldeki dava öncesinde, davalı ...

Şirketi tarafından 11/10/2017 tarihinde, davacı ... için 32.089,49 TL ve davacı ... için 26.942,92 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiği; eldeki davada davacı tarafça bu ödemenin yetersiz görülerek bakiye destekten yoksun kalma tazminatı talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargıla neticesinde, yukarıda belirtildiği şeklide karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan 11/09/2019 tarihli bilirkişi raporunda; davacı ...'ın talep edebileceği bakiye destekten yoksun kalma tazminatı miktarının 21.265,25 TL, davacı ...'ın ise 21.648,47 TL olduğu mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporunun yapılan incelenmesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği; davacı tarafça yapılan ödemenin, davacıların destekten yoksun kalma zararlarını karşılamadığının sabit olduğu, davalı sürücünün %80 oranındaki kusuruna göre hesaplamanın yapıldığı, ödenen miktarların güncellenerek tazminatlardan indirildiği, davacı annenin çalışmaması nedeniyle yetiştirme giderinin %5 oranında yapılmasının yargısal kararlara uygun olduğu; raporda hesaplama yönünden herhangi bir hatanın bulunmadığı, raporun, denetim ve hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu kanısına varılmıştır.

Bu nedenle, davalı vekilinin istinaf başvurusundaki itirazlar yerinde görülmemiştir. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, Dairemizce aşağıdaki şekilde karar oluşturulmuştur.