İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/1429 K.2022/2000

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih ve numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı oldukları ... plaka sayılı aracın müvekkillerinin desteği olan yaya konumundaki ...'ya çarparak 22/12/2015 tarihinde sebebiyet verdiği trafik kazasında destek şahsının vefat etmesine sebep olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davaya konu trafik kazasında sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığı, dolayısıyla davalı işleten ve trafik sigortacısının da sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacılar vekili, ceza mahkemesinin sonucu beklenmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Davalı araç sürücüsü ...'in, davaya konu trafik kazası nedeniyle, yargılanmış olduğu İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/46 Esas - 2019/283 Karar sayılı dosyasında, davacıların desteğinin ölümüyle sonuçlanan kazada kusuru bulunmadığından bahisle beraatine karar verildiği, bu kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 2019/3439 Esas - 2020/176 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

eldeki davada ilk derece mahkemesinin kusura ilişkin kabul şeklinde ceza mahkemesinde kabul edilip kesinleşen maddi vakıayla çelişen bir durum olmadığı anlaşılmış, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.