İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/1926 K.2022/1612

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. 818 sayılı BK'nın 46 (6098 sayılı TBK'nın 54). maddesi kapsamında, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan güç kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; "...toplanan deliller çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının yaralanması ile neticelenen dava konusu kazada, davacının içerisinde yolcu olarak bulunduğu ... plakalı otomobil sürücüsü ...'in %100 oranında asli kusurlu olduğu, davacının yaralanması neticesinde %3,3 oranında malul kaldığı,geçici iş göremezlik süresinin ise olay tarihinden itibaren dört ay olduğu, denetime açık, hükme esas almaya elverişli aktüeryal hesap raporuna göre davacının talep edebileceği geçici iş göremezlik zararının 2.456,31-TL, sürekli iş göremezlik zararının ise 31.897,57-TL olarak hesaplandığı,

davalının hatır taşıması savunmasına istinaden yapılan inceleme neticesinde; davacının soruşturma aşamasına verdiği beyanında arkadaşına ait ...'e ait araç ile Gerede'den Bolu'ya gittiğini beyan ettiği, buna göre dava konusu taşımanın hatır taşıması niteliğinde olduğunun kabulünün gerektiği anlaşılmakla toplam tazminat tutarı olan 34.443,38-TL üzerinden yüzde yirmi oranında hatır taşıması indirimi yapılmasının gerektiği, indirim sonrası davacının talep edebileceği toplam tazminat tutarının 27.555,12-TL olduğu,

davalının bu zaradan 2918 Sayılı Kanunun 91 ve devamı maddeleri uyarınca sorumlu bulunduğu anlaşılmakla, davanın 23/10/2019 harçlandırma tarihli talep arttırım dilekçesi ile talep edilen tutar üzerinden kısmen kabulü ile. 27.555,12-TL maddi tazminatın 04/02/2016 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine " karar verilmiştir. Bu karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hatır taşıması indiriminin her olay bakımından özel olarak araştırılması ve incelenmesi gerektiğini, hatır taşımacılığının kapsamlı ve detaylı bir şekilde araştırılmadan, hatır taşımacılığı indirimi yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu; söz konusu dosyada hatır taşımacılığı indirimini kabul etmemekle beraber, hatır taşıması indirimi yapılması nedeniyle, davalı lehine vekalet ücreti verilmemesi gerektiğini, hatır taşıması indirimi nedeniyle talebin kısmen reddi halinde müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından.

05/08/2010 tarihinde, davalı Sigorta Şirketi nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunan aracın dava dışı ...'in sevk ve idaresinde iken, arkadan dava dışı bir başka araca çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde, davalı tarafça sigortalı araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığı; işbu davada, davacı tarafça geçici-kalıcı güç kaybı tazminatı talep edildiği;

yargılama aşamasında aldırılan 09/10/2019 tarihli bilirkişi raporunda, davacının talep edebileceği geçici iş göremezlik zararının 2.456,31 TL ve sürekli iş göremezlik zararının 31.897,57 TL olmak üzere toplamda zararının 34.443,38 TL olduğunun belirlendiği ve Mahkemece bu miktara %20 oranında hatır taşıması indirimi uygulanarak, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan sigortalı araç sürücüsü ...'in 15/09/2010 tarihli şüpheli ifade tutanağındaki beyanı ile davacının 15/09/2010 tarihli müşteki ifade tutağındaki beyanına göre; davacı ile sigortalı araç sürücüsünün arkadaş oldukları, Gerede ilçesinden Bolu iline birlikte seyir halindeyken kazanın meydana geldiği, ancak taşımanın kimin yararına yapıldığının belli olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, taşımanın, hatır taşıması olduğunu iddia eden davalı tarafın bu iddiasını HMK'nın 190. maddesi gereğince ispat etmesi gerekmektedir. Somut uyuşmazlıkta, taşımanın hatır taşıması olduğu davalı tarafça ispat edilememiştir. Bu nedenle, hatır taşıması indirimi yapılmaması gerekmektedir.

Kabule göre de, hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması ve indirilen tutara karşılık gelen miktarın reddine karar verilmesi halinde, davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması da doğru olmamıştır. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, davacı vekilinin istinaf başvurusundaki iddia ve itirazlar kabule şayan görülerek, Dairemizce davanın esası hakkında aşağıdaki şekilde yeniden hüküm oluşturulmuştur.