İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2069 K.2022/2103

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık; TBK'nın 53. ve 56. maddeleri kapsamında, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze-defin gideri adı altında maddi tazminat ile manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince; "1-Davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebinin ıslah edilen haliyle kabulüne, 32.221,16 TL.nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

Hükmedilen tutara davalı ... yönünden kaza tarihi olan 02/02/2015 tarihinden itibaren, sigorta şirketi yönünden 17/05/2018 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, Davacının cenaze giderine yönelik talebinin reddine, Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000 TL.nin davalı ...'dan 02/02/2015 olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, davacı tarafa ödenmesine, Fazla talebin reddine," karar verilmiştir.Bu karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle;

müvekkilinin, kaza tarihinde 32 yaşında olan kızının vefatı nedeniyle yaşadığı üzüntüye karşılık 5.000 TL manevi tazminata hükmedilmesinin hak ve nasafet kurallarına aykırı olduğunu, adeta davalıya ödül niteliğinde bir tazminata hükmedildiğini, kararın bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, talepleri doğrultusunda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından.

02/02/2015 tarihinde, davalı ...

Sigorta AŞ'nin ZMS sigortacısı ve davalı ...'nın sürücüsü olduğu aracın, davacının kızı yaya ...'a çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde, ...'ın vefat ettiği; kazanın meydana gelmesinde, davacı sürücünün %75 oranında asli, müteveffanın %25 oranında tali kusurlu olduğu; işbu davada, davacı tarafça 25.000 TL manevi tazminat talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıda da belirtildiği şekilde 5.000 TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır.

Kazanın oluş şekli, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile TBK'nın 56. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacı bir bütün olarak dikkate alındığında; davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının, manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun düşmediği ve çok az olduğu kanısına varılmıştır.

Bu nedenle, davacı vekilinin istinaf başvurusundaki itirazlar yerinde görülerek, takdiren davacı lehine 25.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekmiştir.