İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2380 K.2020/4420

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kardeşinin kullandığı ve müvekkiline ait olan ... plakalı araç ile davalı ... kullandığı ve kendisine ait olan ... plakalı sayılı aracın 17/07/2015 tarihinde çarpışmaları sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini belirterek 24.375,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince davalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu kabul edilerek davalı Tahsin yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 16.250,00 TL hasar bedelinin adı geçen davalıdan tahsiline, diğer davalıya yönelik açılan davanın ise sigorta şirketinin, davalının değil, davacının sigortacısı olduğu,

bu nedenle, davacının sigortalı aracında meydana gelen zararın, teminat kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulan işbu 05/06/2017 tarih ve 2015/1268- esas, 2017/424 karar sayılı hüküm, Dairece 25/10/2019 tarih, 2019/82 Esas - 2019/297 Karar ile “ceza dosyası kapsamında kabul edilen kusur durumu ile mahkemece benimsenen kusur durumu arasındaki çelişkinin giderilerek sonucuna göre karar verilmesi” amacıyla kaldırılmış,

mahkemece kaldırma gerekleri yerine getirilerek yeniden yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve numarası yazılı kararla davanın kabulü ile 16.250,00 TL hasar bedelinin davalı ... tahsiline karar verilmiştir.Bu hükme karşı da davalı vekili;

bozma sonrası alınan eşit kusur dağılımı yapan ATK raporunun doğru olmadığını, müvekkilin geldiği bölünmüş yol üzerinde blunan dur levhasının daha sonradan konulduğunu, müvekkilinin geçiş üstünlüğü bulunduğunu, üst kuruldan rapor alınmasına yönelik itirazlarının dinlenmediğini, hasara ilişkin eksik araştırma yapıldığını belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.Mahkemece kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılamada, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilerek Adli Tıp Kurumundan alınan 03/02/2020 tarihli rapor doğrultusunda karar verdiği görülmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan ve Dairemizce de usul ve yasaya uygun görülen bilirkişi raporu, daha önceden alınan 12/10/2016 tarihli bilirkişi raporuyla örtüşmekte olup; davalı taraf dur levhasının daha sonradan konulduğuna ilişkin herhangi bir ispatta bulunamamıştır.

Hasara ilişkin itirazlar da daha önceki kaldırma kararında reddedilmiştir.Bu durumda yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın yerinden olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.