İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2513 K.2023/238

İncelenen Kararın Mahkemesi: İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi Tarihi: 21/09/2020 Numarası: 2020/12 (E) - 2020/478 (K) Davanın Konusu: İstirdat Karar Tarihi: 9/2/2023 Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesini düzenleyen davacının sigortaladığı otomobil sürücüsünün kusurlu olduğunu sanarak ödediği tazminatın istirdadı istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili dilekçesinde özetle; somut olayda müvekkili şirketin ZMSS poliçesi nedeniyle karşı tarafın sigorta şirketine ödediği parayı geri istediğini, davacının hiçbir ödemeyi yapmakla yükümlü olmadığı kişiye ödeme yapmadığını, müvekkili şirketin basiretli bir tacir gibi göstererek ekspertiz raporu doğrultusunda ödediği paranın geri verilmesini talep ettiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 355'inci maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı biçimde yapılan inceleme sonunda: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK) 78'inci maddesinin 1'inci fıkrasında, borçlanmadığı edimi kendi isteğiyle yerine getiren kimsenin, bunu ancak, kendisini borçlu sanarak yerine getirdiğini ispat ederse geri isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Dava dilekçesinde, ekspertiz incelemesinde kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirkete ZMSS poliçesiyle sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunun belirtilmesi nedeniyle davalı ...

Sigorta AŞ'ye 17.366,00 TL hasar kaybı ödendiğinin ileri sürülmesi, böylece davacının herhangi bir zorlayıcı neden bulunmaksızın, kasko sigortacısı davalıya kendi isteği ile hasar tazminatını ödediğinin anlaşılmış olması karşısında; borçlanmadığı edimi kendi rızasıyla yerine getiren davacının, bunu kendisini borçlu sanarak ödediğini kanıtlayamadığından, kendi isteği ile ödediği paranın istirdadına ilişkin davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.