İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2521 K.2023/770

Taraflar arasında görülen davada verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili, 26/12/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları ... plakalı aracın, karşıdan karşıya geçmekte olan davacıların eşi ve anneleri olan ...'a çarparak vefat etmesine neden olduğunu belirterek 1.000 TL maddi tazminat ile davacı ... için 150.000 TL, ... için 75.000 TL ve ... için 75.000 TL olmak üzere toplam 300.000 TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevabında davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... şirketi vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, konusuz kalan maddi tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davası bakımından ise müteveffanın %80 oranında galip (baskın) kusurlu olduğu ve gerçekleşen eylemin taksirle gerçekleşmiş olması nedeniyle, tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı eş ... için 5.000 TL ve davacı çocuklar için ise 2.000'er TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili, takdir edilen manevi tazminat tutarlarının düşük olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, kaza mahallinin yerleşim yeri içi olduğu, yolun tek yönlü iki şeritli, zeminin ıslak, vaktin akşam saatleri olduğu, köprü bitimindeki açıklık hariç olmak üzere yayaların geçişini engelleyen demir bariyerlerin olduğu, yayanın bariyerdeki açık alandan geçtiği, kaza mahalli gerisinde köprü altında güvenli geçiş yerlerinin mevcut olduğu, çarpma noktası mevkiinde yaya geçidi, okul geçidi, kavşak bulunmadığı,

hal böyle iken yaya konumundaki müteveffanın geçiş üstünlüğü olan davalının işleteni bulunduğu araca ilk geçiş hakkını vermeyerek karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı esnada meydana gelen olayda asli kusurlu olduğu, davalı araç sürücüsünün ise meskun mahalde sol tarafından seyir yoluna giren yaya nedeniyle etkili fren tedbiri almadığından bahisle tali kusurlu olduğu görülmektedir.

Dosyaya yansıyan kazanın gerçekleşme şekline göre davacının asli kusur teşkil eden trafik kuralını ihlal etmiş olmasına karşılık davalı araç sürücüsünün kazanın gerçekleşmesini engellemeye yönelik alabileceği tedbirlerin sınırlı olması ve bu nedenle kazanın gerçekleşmesinde %20 oranında kusurlu olduğu görülmekte ise de;

kaza tarihindeki paranın alım gücü ve hak ve nesafet ilkesi nazara alındığında, hükmedilen toplam 9.000 TL tazminat tutarının, kaza tarihinde henüz 15 ve 22 yaşlarında iken annelerini kaybeden davacı çocuklar ve henüz 51 yaşında iken karısını kaybeden davacı eşin, bir ömür boyu bu kaza nedeniyle yaşayacak oldukları manevi üzüntünün telafisi bakımından yeterli değildir.

O halde, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, TBK'nın 56. maddesi uyarınca davacılar için 20.000'er TL manevi tazminat takdir edilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.