İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/42 K.2022/687

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, 08.02.2016 tarihinde davalı sigorta şirketi tarafından trafik sigortasıyla teminat altına alınan ... plaka sayılı aracın, davacının sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araca çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında yaralanan müvekkili bakımından bakıcı gideri, geçici iş göremezlik tazminatı ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile sağlık kurulu rapor ücretinden oluşan şimdilik 600,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davaya konu trafik kazasında davalı tarafından trafik sigortasıyla teminat altına alınan dava dışı araç sürücüsünün %60 oranında kusurlu olduğu ve kaza nedeniyle davacının %23 oranında malul kaldığı gerekçesiyle SGK'nın sorumluluğu kapsamında kalmayan, tam malul kaldığı 6 aylık süreye ilişkin hesaplanan 5.929,20 TL bakıcı gideri, 4.772,48 TL geçici iş göremezlik zararı ve 49.755,37 TL sürekli iş göremezlik zararı olmak üzere 60.457,05 TL üzerinden davanın kabulüne, bu miktara dava tarihi olan 01/07/2016 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili, maluliyet raporunun özürlülük ölçütü uyarınca tespit edilmemiş olması ile geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri zararı poliçe teminatı kapsamı dışında kaldığını, dava tarihinin de yanlış yazıldığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur. Dava, trafik kazasından kaynaklanan bakıcı gideri, geçici iş göremezlik zararı ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile sarf edilen rapor ücretinin karşılanması istemine ilişkindir.

Her ne kadar yeni genel şartların A.5.b. maddesinde tedavi süresine ilişkin geçici bakıcı gideri ve çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamında olduğu ve bu teminatın da Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olduğu, bu nedenle sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığı açıklanmış ise de 6111 sayılı yasa ile değişik 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacak tedavi giderleri arasında geçici işgöremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı sayılmamıştır.

Bu durumda Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğu alt norm düzeyindeki genel şartlar ile genişletilemiyeceğinden ötürü sözü geçen ilgili genel şart hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu durumda sigorta şirketlerinin/...'nın geçici iş göremezlik zararından sorumluluğu devam etmektedir. Bu yöne ilişkin mahkeme kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 - 01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 - 20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, hükme esas alınan 21/11/2018 tarihli ATK raporunda 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği doğrultusunda bir değerlendirme yapılarak maluliyet oranı belirlenmiştir.

Oysa ki kaza tarihi olan 08/02/2016 tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği yürürlükte olup, kaza tarihinde yürürlükte olmayan yönetmeliğe göre rapor düzenlenmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin maluliyet raporuna yönelik 27/12/2018 tarihli dilekçesi ile süresi içerisinde ileri sürdüğü buna ilişkin itirazı hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadan karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Bu yöne ilişkin istinaf başvurusu yerindedir.

O halde kaza tarihinde geçerli olan mezkur yönetmelik hükümleri doğrultusunda maluliyet raporu alınarak, maluliyet oranının artması durumunda davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle şimdiki gibi, azalması durumunda ise (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) yine usuli kazanılmış haklar korunmak suretiyle sürekli iş göremezlik tazminatı bakımından aktüeryal rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi amacıyla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de hüküm fıkrasında dava tarihinin yanlış yazılmış olması doğru olmamıştır.