İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/1819 K.2025/263

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) poliçesiyle sigortalı, dava dışı ...'ye ait ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında davalı ...'in dosyaya sunulan hastane evrakları ve diğer delillere istinaden aktüer raporu ile %56 oranında tespit edilen maluliyet zararı olan 220.169 TL'nin davalıya ödendiğini, Adli Tıp Kurumu (ATK) raporu ile %46 oranında maluliyetinin olduğu tespit edilen davalıya fazla ödenen tazminatın tahsili ile müvekkili şirkete tebliğ tarihi olan 17/03/2015 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı şirketin poliçe kapsamında sorumlu olup Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkemece dava konusu taleplerinin hatalı biçimde istirdat talebi olarak nitelendirildiğini, ATK 3. İhtisas Kurumu raporu ile davalının sebepsiz zenginleştiği sabit olup hükme esas alınan hesap raporunda hesaplamaya esas alınan kusur oranının hatalı belirlendiğini, davanın reddi hükmedilen karşı vekâlet ücret miktarının hatalı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan davalıya ödenen maluliyet tazminatının sebepsiz zenginleşme nedeniyle iadesi için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 78/1. maddesinde "Borçlanmadığı edimi kendi isteğiyle yerine getiren kimse, bunu ancak, kendisini borçlu sanarak yerine getirdiğini ispat ederse geri isteyebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.Dosya kapsamından davacının zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç ile davalının sürücüsü olduğu motorsikletin 02/10/2011 tarihinde çarpışması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana geldiği,

davalı motorsiklet sürücüsünün İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/574 (E) sayılı dosyası ile davacı sigorta şirketi ve dava dışı aracın sürücüsü ile malikine karşı maddi manevi tazminat talepli dava açtığı, yargılama aşamasında davacı ile sigorta şirketi arasında anlaşma sağlanarak sigorta şirketi tarafından 19/03/2014 tarihinde 220.169 TL maddi tazminat ödemesi yapıldığı ve mahkemesince maddi tazminat yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Eldeki davada ise davacı sigorta şirketi tarafından davalıya %56 maluliyet oranı üzerinden tazminat hesabı yapılarak ödeme yapıldığı ancak yargılama aşamasında maluliyet oranının %46 olarak tespit edildiği bu nedenle davalıya fazla ödenen 37.979,34 TL tazminat bedelinin tahsili için dava açtığı, yargılama neticesinde mahkemenin yukarıda yer aldığı şekilde karar verdiği anlaşılmıştır. Davacı sigorta şirketi davalıya yargılama aşamasında kendi isteği ile ödeme yapmıştır.

Davacı kendi iradesine dayalı olarak yaptığı ödemeyi "kendisini borçlu sanarak" yapmış olduğunu ileri sürmesi mümkün değildir. Davacı tarafça yapılan bu ödeme sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde geri istenemez. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince verilen kararda isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; ilk derece mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/4. maddesinde "Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." düzenlemesine yer verilmesine rağmen, mahkemece nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.