İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/1226 K.2026/27

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 18/04/2012 tarihinde dava dışı sürücü ...'nin ... (Irak) plakalı aracıyla yaptığı tek taraflı trafik kazasına müvekkiline sigortalı ...'in yaralandığını ve sigortalısının tüm tedavi, bakım, ilaç ve sair tedavi masraflarına karşılık olmak üzere ödeme yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... tarafından, sigortalısı ...'in geçirdiği kaza nedeniyle, davacı tarafından sigortalısının tedavi,

sağlık ve bakım giderlerine karşılık yapılan 58.695,85 CHF (İsviçre Frangı) tutarındaki harcamaya karşılık gelen maddi tazminatın şimdilik 1.000 CHF (İsviçre Frangı ) CHF tutarındaki kısmının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davacı vekili ıslah dilekçesi ile,

fazlaya ilişkin dava ve talep haklarım saklı kalmak kaydıyla şimdilik dava dilekçelerindeki maddi tazminat taleplerini, tedavi ve bakım giderleri sebebiyle uğradığı maddi zarara karşılık olmak üzere talep ettiği 1.000 CHF/İsviçre Frangı tutarındaki maddi tazminat taleplerini davalı ... bakımından 54.690,9 CHF/İsviçre Frangı artırarak 55.690,90 CHF/İsviçre Frankı olarak olay tarihinden itibaren işlemeye başlayacak avans faizi ile birlikte davalı ...

Başkanlığından tahsilini talep etmiştir.Davalı ...

Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin yabancı olması nedeniyle teminat yatırma zorunluluğunun bulunduğunu, müracaat şartının yerine getirilmediğini ve davacının talebinin zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın görevsiz mahkemede açıldığını, zamanaşımı ve dava şartı yokluğundan davanın esasa girmeden reddi gerektiğini, davacının müvekkili kuruma yapmış olduğu herhangi bir başvurusu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.İlk derece mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili;

dosyada kaza tarihini kapsayan geçerli bir poliçe bulunmasına rağmen söz konusu poliçenin incelenmediğini, yargılama giderlerinin tayini hususunda hataya düşüldüğünü, huzurdaki dava bakımından ret sebebi tek olan tüm davalılar bakımından tek vekalet ücretine hükmolunması gerekirken ayrı ayrı tayin edilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava,

sağlık sigortası poliçesi uyarınca hak sahibi için yapılan tedavi giderinin 6111 sayılı Kanun uyarınca ... ve sigorta şirketinden rücuen tahsili ve belgesiz tedavi giderlerinin (dava dilekçesine göre bakım gideri) istemine ilişkindir.Somut olayda davacı vekili 18/02/2021 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde prim indirimi sebebiyle 15/10/2012 düzenleme tarihli, 01/01/2012 - 30/04/2012 geçerlilik tarihli tercüme edilmiş 10-010-142-106 nolu kaza tarihini(18/04/2012) kapsayan sigorta poliçesini sunduğu anlaşılmakla,

mahkemece geçerli poliçe bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinin 1. bendinde yer alan "Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda" ibaresinin 14/11/2013 tarihinde yürütmesinin durdurulmasına,

16/03/2016 tarihinde de "Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinin 1. bendinde yer alan "...Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda" ibaresinin iptaline karar verilmiştir.

Anılan iptal kararı gereği, 6111 sayılı Kanun kapsamında kalan belgeli tedavi giderleri için SUT esaslarının uygulanması imkanı kalmamıştır.Belirtilen hukuki olgular karşısında, Kanun gereği kazazede için özel ve resmi sağlık kurumunda yapılan her türlü tedavinin, gerçek zarara işaret etmesi ve yaralanma ile uygunluk göstermesi şartı ile davalı ... Başkanlığı'nın sorumluluğunda olduğunun, bunun aksine Yönetmelik hükmüne itibar edilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Bu doğrultuda somut olayda, bilirkişi heyetinden alınan raporda; kaza ile dava dışı sigortalıya İsviçre'de yapılan tedavilerin uyumlu olduğu ve belgeli tedavi giderlerinin 55.690 İsviçre Frankı, belgesiz (evde bakım hizmeti) tedavi gideri toplamının da 621,75 frank olmak üzere tedavi masraflarının toplamının 56.312,65 CHF (İsviçre frangı) olduğu tespit edilmiştir.

Yukarıda izah edildiği üzere 6111 Sayılı Yasa ile değiştirilen 2918 Sayılı Yasa'nın 98. maddesi kapsamında yabancı uyrukluların Türkiye'de geçirdiği trafik kazası nedeniyle yurt dışında devam eden tedavileri bakımından kanunda bir ayırım yapılmadığı,

dolayısıyla belgeye dayanan tedavi giderlerinden ...'nin sorumlu olduğu kabul edilmelidir.6111 sayılı Kanun ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk ...'ye geçmesine karşın belgeye dayanmayan tedavi giderlerinden (geçici iş göremezlik, bakıcı gideri, tedavi yol gideri vb.) ... sigortası poliçesini düzenleyen sigorta şirketi ile araç işleteni ve sürücüsünün sorumluluğu devam etmektedir.

Bu durumda Mahkemece, kaza tarihini kapsayan 10-010-142-106 nolu sigorta poliçesi kapsamında davacı sigortacının sigortalısı için yapmış olduğu tedavi giderlerinin (55.690 CHF) davalı ...'den, evde bakım hizmeti bedelinin (621,75 CHF) davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.Davacının, davalı sigorta şirketine, maddi tazminat talebiyle, 15/09/2015 tarihinde başvuruda bulunduğu,

bu başvurunun 17/09/2015 tarihinde davalıya ulaştığı anlaşılmakla, sigorta şirketi bakımından, başvuru tarihinden itibaren sekiz iş günü sonrasından itibaren sigorta şirketinin temerrüde düştüğü kabul edilerek 29/09/2015 tarihinden itibaren faize hükmedilmesine karar vermek gerekmiştir.