İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2023/2036 K.2023/1524

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 11/03/2013 tarihinde ...

Sigorta AŞ’nin sigortacısı, ...’nın idaresindeki ... plakalı aracı ile ...’ın idaresindeki ... plakalı araçla çarpışarak, ... plakalı araçta yolcu konumunda bulunan müvekkilinin yaralandığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile belirlenecek geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik maddi tazminatının dava tarihinden itibaren ticari faizle davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davacı vekili ıslah dilekçesinde; geçici iş göremezlik tazminatını 7.637,58 TL, sürekli iş göremezlik tazminatını ise 64.375,79 TL olarak ıslah etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;

sigorta şirketine kanunda belirtilen evraklar ile müracaat edilmediğini, başvurunun zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, belirterek davanın reddini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 25 TL geçici iş göremezlik 25 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında herhangi bir usule aykırılık olmadığını, davada alınan bilirkişi raporunun 2020 tarihli olduğunu,

2023 tarihinde karar verilmesinin, müvekkilinin maddi zararının tam olarak bilinmesinin mümkün olmadığını davada yeniden rapor alınması gerektiğini, mahkemenin delilleri toplamadan davada karar verdiğini, müvekkilinin kaza sebebiyle İstanbul Anadolu 10.Asliye Ticaret Mahkemesi'nde her üç davalı için maddi ve manevi tazminata hükmedildiğini, ancak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesinin ilamı ile kararın kaldırılarak yeniden karar verildiğini, karardan sonra İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde aracın sürücüsü ..., aracın işleteni ...’na karşı açılan davanın kabulüne karar verildiğini,

görüldüğü gibi sigortalı ...’nun sorumluluğunun devam ettiğini, onun herhangi bir zamanaşımının söz konusu olmadığını, KTK.109. madde uyarınca zamanaşımı tazminat yükümlülüğüne karşı kesilir ise sigortacıya karşı da kesilmiş olacağını, aksi düşüncenin sigortanın anlamı ile de çelişeceğini, sigortalının başına gelecek tazminat talepleri için kendisini sigortalılığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava,

trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar tazminatı istemine ilişkindir.2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun (KTK) 109 uncu maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca; motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrar.

Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre de dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş bulunursa, bu süre, maddi tazminat talepleri için de geçerlidir. Zamanaşımı, tazminat yükümlüsüne karşı kesilirse, sigortacıya karşı da kesilmiş olur. Sigortacı bakımından kesilen zamanaşımı, tazminat yükümlüsü bakımından da kesilmiş sayılır.Somut uyuşmazlıkta; trafik kazası 11/10/2013 tarihinde gerçekleşmiştir.

Eylem için (TCK'nın 89/1.maddesi) kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi 8 yıldır. Eldeki davadan önce davacı, işleten yönünden, İstanbul 1. ATM 'de 2021/820 E. 2022/977 K. Sayılı davayı 28/05/2014 tarihinde açmıştır. Dolayısıyla KTK 109/3. Maddesi gereğince sorumlu olan işleten açısından kesilen zaman aşımı davalı ZMSS yönünden de kesilmiş sayılacaktır.

Buna göre zamanaşımı süresi dolmadığından davacı vekilinin zamanaşımına ilişkin istinaf başvurusu yerindedir.Hal böyle olunca, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85/1. maddesine göre bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Kaza tarihinde yürürlükte olan Borçlar Kanunu'nun 141.maddesine göre de müteselsil borçlulardan her biri, alacaklıya karşı borcun tamamından sorumludur. Aynı Kanun'un 142.maddesine göre borç tamamen ifa edilinceye kadar alacaklıya karşı bütün borçluların sorumluluğu devam eder. Alacaklı, borçluların birinden, bir kısmından veya hepsinden alacağını talep etme ve dava açma hakkına sahiptir.

Zarar gören alacağını bir borçludan alamamışsa ödeme de tekerrür olmamak kaydıyla diğer sorumlulara da dava açmasına engel yoktur. Çünkü zarar görenin tatmini oranında tazminat borcu sona erer. Bu durumda mahkemece önceden ödetilmesine karar verilen bu miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsile karar verilmesi gerekir. Bu nedenle. HMK'nin 353/1-b/2. maddesi gereğince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ve davanın kabulüne.

İlk Derece Mahkemesince diğer müteselsil sorumlu aleyhine hükmedilen tazminat miktarı için İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/820 Esas ve 2022/977 Karar sayılı kararında hükme esas alınan 27/10/2020 tarihli bilirkişi raporundaki.

7.662,58 TL geçici iş görmezlik(850,06 TL yapılan ödemenin düşülmesiyle sonuç 6.812,52 TL olarak), 56.738,21 TL sürekli iş görmezlik tazminatının, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava tarihinden itibaren davalının sigorta şirketi olması nedeniyel ticari faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.