İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2023/2501 K.2024/339

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... AŞ'ye (eski unvanı ...

AŞ) Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı ... plakalı kamyonet sürücüsü müvekkilinin meydana gelen trafik kazasında ağır yaralandığını, davalı sigorta şirketine müracaat edilmesine rağmen taraflarına tazminat ödemesi yapılmadığını, kalıcı olarak sakatlanan müvekkilinin birden fazla ameliyat geçirdiğini, davalı sigorta şirketiyle yapılan arabuluculuk görüşmelerinin olumsuz sonuçlandığını, davaya konu alacağın likit olmadığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile geçici iş göremezlik zararları için 5.000 TL, kalıcı iş göremezlik zararları için 5.000 TL, bakıcı ücret ve giderleri için 2.000 TL,

tedavi giderleri için 500 TL olmak üzere toplam 12.500 TL tazminatın 05/11/2019 işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince uzlaşma nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253/19. maddesi uyarınca davacı tarafın tazminat davası açma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin tedavisinin devam etmekte olduğunu, uzlaşma sırasında zararın somutlaştığından söz edilemeyeceğini, bilirkişi raporuyla yapılan hesaplamanın dosya içeriği ile yasa ve yargıtay içtihatları ile uyuşmadığı halde rapora itirazlarının değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda:Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davacı ile davalının sigortalısı arasında dava tarihinden sonra uzlaşma sağlandığı, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 253/19. maddesi gereğince tazminat davası açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

CMK'nin 253. maddesinin 19. fıkrasının 5. cümlesi olan "Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz" bölümü, 18/10/2023 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve 2023/43 (E) - 2023/141 (K) sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi’nin somut norm denetimi neticesinde verdiği iptal kararları Resmi Gazete’de yayımlanması ile sonuç doğuracağı ve bu durumun da bozma kararına uyulmakla meydana gelen usuli müktesep hakkın istisnası olduğu ve uyuşmazlığa dair iptal kararının diğer mahkemelerde derdest olan davalar bakımından da uygulanması gerekir (Yargıtay HGK'nun 16/05/2018 tarih, 2017/20-1121 E - 2018/1104 K. sayılı kararı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/06/2020 tarih, 2020/1029 E - 2020/6255 K. sayılı kararı).

Bu açıklamalar çerçevesinde Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve2023/43 (E) - 2023/141 (K) sayılı iptal kararının Dairemiz içinde bağlayıcı olduğunun, somut norm denetimi içerdiğinden istinaf aşamasında bulunan ve henüz kesinleşmeyen eldeki uyuşmazlık bakımından da uygulanması gerektiğinin kabulü gerekir.

Bu bağlamda yapılan değerlendirmeye göre de CMK'nin 253/19. fıkrasının 5. cümlesi olan "Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz" hükmünün iptali nedeniyle uzlaşma sağlansa bile tazminat davası açılabileceğinden davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden davacı vekilinin istinaf talebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nin 353/1-a/4. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.