İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2020/413 K.2021/627

Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ DAVA: Davacı vekili dava dilekçesiyle; taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında oluşan cari hesaptan kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın % 20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesiyle; davacı tarafa borcun bulunmadığı, yapılan bir kısım ödemelerin tenzil edilmeden takibe geçildiğini belirterek davanın reddine ve alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda,davalı tarafça ticari defterlerin sunulmadığı, davacının kendi ticari defterlerinde 23.957,13 TL alacaklı göründüğü ve ibraz edilen 31/12/2018 tarihli mutabakata göre, davacının takip ve dava konusu miktar kadar alacağının olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Bu karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesiyle; müvekkili tarafından yapılan ödemeler tenzil edilmeden takibe geçildiği bu nedenle takip konusu miktarın davacıya olan borcu yansıtmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine ve davalı yararına %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, cari hesap alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.Davacı taraf, taraflar arasındaki ticari ilişkiye göre cari hesaptan alacaklı olduğunu ileri sürmüş, davalı ise, yapılan ödemeler tenzil edilmeden takibe geçildiğinden takipte istenen miktarda borcun bulunmadığını savunmuştur.İlk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar karşı davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.İstinaf incelemesi,

HMK 355.maddesi uyarıca ileri sürülen istinaf nedenleriyle sınırlı olarak ve kamu düzeni yönüyle re'sen yapılmıştır.Mahkemece yaptırılan inceleme ile davacı şirketin usulüne uygun tutulan ticari defterlerine göre davalıdan 23.957,13 TL alacaklı göründüğü gibi davacı tarafından ibraz edilen ve davalı tarafından inkar edilmeyen ve davacıya gönderildiği anlaşılan 30/12/2018 tarihli mailde, davacının cari hesap alacağının takip ve dava konusu miktar olan 23.957,13 TL olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6. ve HMK 190. maddeleri uyarınca, aksi kanunda belirlenmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispata mecbur olduğu gibi ispat yükü, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olayda, ödeme savunmasının davalı tarafından ispat edilmesi gerekmekte olup, bu savunmanın ispatına elverişli her hangi delil sunulamamasına ve ödemenin kanıtlamamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.