İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2020/2562 K.2020/489

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının, İstanbul Anadolu ... İcra müdürlüğü ... Esas sayılı dosyasında yürütülen icra takibi kapsamında borçlu bulunmadığı gerekçesiyle menfi tespit davasının kabulüne kararı verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tedbir talebinin tensiben reddine, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince İİK'nun 72/3.maddesi kapsamında icra veznesine giren paranın alacaklıya ödenmemesi yönünde tedbir kararı verildiği, karara karşı yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır. Dava, İİK'nun 72.maddesi uyarınca icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasıdır.

Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık ise, icra takibinin durdurulmasına yönelik ihtiyati tedbir talebinin reddi kararına ilişkindir. İİK'nun 72.maddesi uyarınca icra takibinden sonra açılan menfi tespit davalarında ihtiyati tedbir yoluyla icra takibinin durdurulmasına karar verilemez. İİK'nun 72/3 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere, sadece teminat karşılığında icra veznesine girecek paranın alacaklıya ödenmemesi şeklinde tedbir kararı verilebilir.

Bu açıklamalar ışığında, dosyada mevcut delil durumu dikkate alındığında, her ne kadar İcra Mahkemesine gecikmiş itirazda bulunulduğu ve buna göre itirazın kabulü halinde icra takibinin kesinleşmemiş olacağı iddiasında bulunulmuş ise de, değişen hal ve koşullara göre ilerde yeniden tedbir talep edilmesi mümkün olup, mevcut delil durumu itibariyle İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun, 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.