İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2021/987 K.2021/958

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Finansal kiralama sözleşmesi kapsamında, davalı tarafından iade edilmesi gerektiği ileri sürülen sözleşme muhteviyatı makina ve ekipmanların davacı şirkete iadesine yönelik açılan davanın yürütülen yargılaması neticesinde, İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17.09.2020 tarih, 2018/842 Esas ve 2020/436 Karar sayılı kararı ile verilen davanın kabulüne yönelik karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulduğu, ancak Mahkemece harç tamamlatılması amacıyla tebliğ edilen muhtıra üzerine harcın tamamlanmaması sebebiyle 17.06.2021 tarih, 2018/842 Esas ve 2020/436 Karar sayılı Ek kararı ile,

davalının istinaf kanun yoluna başvurmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, davalı vekilince yasal süresi içerisinde söz konusu bu kararın istinaf başvurusuna konu edildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili istinaf dilekçesinde.

İstinaf harçları hatalı hesaplandığını, fazlaca istinaf harcı hesaplandığını, harçların yeniden doğru bir şekilde hesaplanması ve süre verilmesi gerektiğini, ayrıca tebligatın da usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğini ileri sürmüş, daha sonra esasa ilişkin istinaf sebeplerini sıralamıştır. Dosya kapsamı incelendiğinde.

İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17.09.2020 tarih, 2018/842 Esas ve 2020/436 Karar sayılı kararı ile verilen davanın kabulüne yönelik karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulduğu, ancak Mahkemece harç tamamlatılması amacıyla tebliğ edilen muhtıra üzerine harcın 1 haftalık kesin süre içerisinde tamamlanmaması sebebiyle 17.06.2021 tarih, 2018/842 Esas ve 2020/436 Karar sayılı Ek kararı ile, davalının istinaf kanun yoluna başvurmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, harçların hesaplanmasında bir hata edilmediği, muhtıranın usülûne uygun olarak 19.04.2021 tarihinde e-tebligat ile davalı vekiline tebliğ edildiği,

dolayısıyla istinaf başvuru sebeplerinin yerinde olmadığı, Mahkeme ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan sebeplerle, ilk derece mahkemesi ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.