İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2023/601 K.2023/399

6100 Sayılı HMK'nın 352.maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı-karşı davalı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde özetle. Müvekkiline ait ... numaralı endüstriyel tasarımın davalı tarafından üretilerek bünyesinde bulunan mağazalarda satışa arz edilmesi nedeniyle 6769 Sayılı Kanunu md. 59/1 ve 89/1-a maddeleri uyarınca müvekkiline ait tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespitinini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi ile karşı dava yönünden ... numaralı cam pipet tasarımının yeni ve ayırt edici olmaması ve tasarımın 6789 sayılı SMK’nın 58/4 b maddesi uyarınca ürünün teknik fonksiyonunun zorunlu kıldığı özelliğe ilişkin olması nedenleri ile hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince.

"Dosyaya ibraz edilen deliller, celp edilen tasarım tescil belgesi, sunulu CD, bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ( Bilirkişiler ..., ..., ... 06/09/2022 tarihli HMK 266 madde kapsamında denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yenilik unsurunu ortadan kaldıran kayıtların denetime uygun şekilde raporda incelendiği ve tasarım hukuku ilkelerine göre hazırlandığından mahkememizce hükme dayanak olarak alınmıştır) , taraf iddia ve savunmaları dikkate alındığında.

Somut olayda asıl davada dayanak tasarımın koruma şartı olan yenilik özelliğine sahip olmadığından karşı davada davalı tarafa ait tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekmiş olup, Bilindiği üzere tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi halinde, kararın sonuçları geçmişe etkili olacağından ,tasarım tesciline hukuki bakımdan bu kanunla sağlanan koruma, hükümsüzlük kapsamında doğmamış sayılacağından asıl davada tecavüzün tespiti şartları oluşmadığından" asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı/karşı davalı vekili 11/02/2023 tarihinde ilk derece mahkemesince verilen karar ilamını süresinde istinaf etmiştir. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava; davacıya ait ... nolu ETB'ne tecavüzün tespiti , önlenmesine ilişkin olup, karşı dava konusunun asıl davaya konu dayanak tasarımın hükümsüzlüğüne ilişkindir. İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dahil olmak üzere tüm giderler ödenir.

Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması halinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkra hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

(HMK. m.344). Nispi değere bağlı davalarda, karar ve ilam harcının 1/4'ü; maktu değere tabi davalarda ise maktu karar ve ilam harcı peşin olarak alınır.

Somut dava dosyası incelendiğinde, karşı dava ve asıl dava yönünden istinaf başvurusu yapan davacı karşı davalı asıl ve karşı dava yönünden yatırması gereken 2 şer adet istinaf karar harcı ile istinaf başvuru harcını yatırmadığı, mahkemesince 14/02/2023 tarihinde istinaf başvurusu yapan vekiline çıkarılan ihtarlı tebligat neticesinde harcı yatırması hususunda 1 haftalık kesin süre verildiği, ancak davacı karşı davalı 2 adet istinaf karar harcı ile 2 adet olması gerekirken 1 adet istinaf başvuru harcı yatırdığı ve ihtarda belirtilen kesin sürenin dolduğu,

buna rağmen mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın dosyanın istinaf formu düzenlenerek Dairemize gönderildiği, yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler gereğince 6100 Sayılı HMK'nın 344. ve 346. maddeleri gereğince gerekli karar verildikten sonra, bu kararın da istinaf edilmesi halinde dosyanın bu şekilde Dairemize gönderilmesi, 6100 Sayılı HMK'nın 352/(1)-ç. maddesi gereğince ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.