İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2023/638 K.2023/473

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLD Ü

İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili dilekçesinde özetle. Dava ve takip konusu bononun sahte olarak üretildiğini beyan ederek, başlatılan icra takibinin teminatsız olarak durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 21.03.2023 tarihli ara karar ile; '' Borçlunun sahtelik sebebine dayalı olarak açtığı menfi, İİK'nun 72.maddesi kapsamında bir dava olup, anılan maddedeki usule göre mahkemeden ihtiyati tedbir kararı ile takip başlatılmadan evvel muhtemel icra takibi durdurulması talep edilebilir,

ancak takip sonrası takibin durdurulmasına karar verilemeyeceği kuralının emredici kanun kuralı olduğu belirlenmekle davacının HMK 209 maddesi uygulanmak suretiyle takibin durdurulmasına ilişkin ihtiyati tedbir isteminin bu aşamada reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.'' şeklinde gerekçeyle tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Dava konusu senedin sahte olarak üretildiğini, senet nedeniyle yapılan takip kapsamında icra tehdidi altında olduklarını, bu nedenle HMK'nın 209 maddesinde yer alan '' Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz. '' hükmü uyarınca tedbir kararı verilmesi gerektiğini, Mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, HMK'nun 209.maddesinin İİK'nun 72.maddesine göre özel dzüenleme niteliğinde olduğunu, HMK'nun 209. maddesi dikkate alınmaksızın talebin reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını beyan ederek, Mahkemece verilen kararın kaldırılarak,

HMK'nun 209.maddesi kapsamında tedbiren takibin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.Talep, İlk Derece Mahkemesince 21.03.2023 tarihli ara karar ile; icra takibinin durdurulması talebinin reddine yönelik ara kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılarak, tedbiren takibin durdurulmasına karar verilmesi talebinden ibarettir.Dava kambiyo senedinden kaynaklanan ve icra takibinden sonra açılan menfi tespit davası olup, davacı;

dava konusu senedin sahte olarak üretildiğini, senet nedeniyle karşı yana borçlu olmadığını iddia etmiştir. İİK'nın 72/2.maddesinde yerini bulan özel nitelikteki emredici düzenlemeye rağmen, genel kanun olan HMK'nın 209/1. maddesine göre takip hukukuna ilişkin sonuç doğuracak şekilde ihtiyati tedbir yoluyla icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi mümkün değil ise de; menfaat dengesi gözetilerek,

ilerde telafisi güç veya imkansız zararların önüne geçilebilmesi açısından 6100 sayılı HMK'nun 389. maddesinde "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme sebebiyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir." şeklinde düzenleme yer aldığı, Kanunda bu hususun genel olarak düzenlendiği, hâkime oldukça geniş bir takdir alanı bırakıldığı, anlaşılmaktadır.Bu kapsamda dosya incelendiğinde;

her ne kadar tedbir talebine dayanak senedin sahteliğine ilişkin iddiada bulunulmuş ise de; mevcut delil durumu dikkate alındığında, davacı iddialarının yargılamayı gerektirdiği, yaklaşık ispat koşulunun bu aşamada somut olayda gerçekleşmediği kanaatine varılmakla, Açıklanan sebeplerle, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/2. maddesine göre İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe yönünden kaldırılmasına,

ancak belirtilen hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın gerekçesinin düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.