İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi E.2024/1065 K.2024/992

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ. Dava, davalı kooperatifin 17.09.2022 tarihinde yapılan genel kurulunda alınan kararların (9,10,11,12,13,14,15,16 ve 17. maddeler) iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen davanın reddine dair karar verilmiştir. Davacılar vekili Av ... tarafından sunulan istinaf yasa yolu başvuru dilekçesinde her davacı yönünden yasa yoluna başvurulduğu anlaşılmakta ise de.

25/05/2024 ve 31/05/2024 tarihlerinde olmak üzere 3 adet istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile istinaf karar harcının (maktu) yatırıldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344. maddesinde "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir.

Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Açıklanan nedenlerle, istinaf kanun yoluna başvuran davacılar vekiline 6100 sayılı HMK'nin 344. maddesi uyarınca istinaf karar harcını ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı yatırması/yatırıldığına dair belgeyi sunması için yazılı bildirim yapılarak bir haftalık kesin süre verilmesi ve kesin süre içerisinde yatırılmadığı/sunulmadığı takdirde hangi davacılar yönünden istinaf yasa yoluna başvurduğu konusunda yazılı beyan dilekçesi sunulması istenerek eksiklikler ikmal edildiği takdirde dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerektiğinden,

eksikliğin ikmali için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.