İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2024/771 K.2024/780

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin borçludan alacaklı olduğunu, borcun vadesi gelmesine rağmen ödenmediğini, borçlunun mal kaçırma hazırlığı içinde olduğunu, alacağın rehinle temin edilmediğini belirtilerek borçlunun menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının borca yeter miktarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince, ihtiyati hacze konu çekin protokol gereği teminat olarak verildiği,

taraflar arasındaki sözleşme ve protokol gereğince alacağın varlığı ve miktarı yargılama neticesinde belirlenebileceği, yaklaşık ispat düzeyinde ispat sağlanamadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebin reddine karar verilmiştir.İhtiyati haciz talep eden vekili mahkeme ara kararına karşı istinafında, 1.000.000-tl'lik çekin bir kıymetli evrak olduğu ve ödeme aracı olarak verildiğini, çek üzerinde veya başkaca bir evrakta ilgili çekin teminat karşılığı verildiğine dair hiçbir kayıt bulunmadığını, çekin, açıkça kayıtsız ve şartsız ödeme beyanı içerdiği,

rehinle temin edilmememiş muaccel bir alacakları olduğunun ispatı olduğunu, taraflar arasındaki protokolde açıkça 1.000.0000-tl zararlarının mevcut olduğu ve ilgili çekin doğrudan bu borcun ifası uğruna düzenlendiğinin açıkça hüküm altına alındığını, ihtiyati haciz taleplerinin dayanağı olan çek ve mahkemeye sunulan diğer evraklar ile yaklaşık ispat sınırını dahi aşacak şekilde alacaklı olduklarının ispat edildiğini, ihtiyati haczin tüm şartları gerçekleştiğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılması ile, ihtiyati haciz taleplerinin teminatsız veya teminat karşılığında kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı arsa sahibi, davalı şirket yüklenici/ keşideci, diğer davalı ise ciranta/avalisttir.

İİK'nın 257. maddesinde; rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu alacaklısının, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebileceği, vadesi gelmemiş borçtan dolayı ancak borçlunun belirli bir yerleşim yerinin bulunmaması veya mallarını gizleme, kaçırma, kaçma gibi alacaklının haklarını ihlal eden eylemlerde bulunması halinde ihtiyati haciz kararı verilebileceği düzenlenmiştir.

Aynı kanunun 258.maddesi ise, ihtiyati haciz talep eden tarafın, öncelikle dilekçesinde dayandığı ihtiyati haciz sebebini belirtmesi ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ve yasal delillerle ispat etmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince, ihtiyati hacze konu çekin taraflar arasındaki protokole dayalı olarak zarar karşılığında verildiği anlaşılmakla, mahkemece şartları bulunduğu anlaşılan ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Açıklanan nedenlerle,

ihtiyati haciz isteyen vekilinin istinaf talebinin kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılarak yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.