İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2026/235 K.2026/291

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, yapılan masraflar ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup; davacı iş sahibi, sözleşme gereği üretimi kararlaştırılan camların eksik ve ayıplı yapıldığını ve süresinde teslim edilmediğini ileri sürmüş, davalı yüklenici ise, iş bedelinin tamamının ödenmediğini, eksik ve ayıplı imalat bulunmadığını, ürünlerin süresinde teslim edildiğini savunmuştur.Mahkemece istinafa konu 22.07.2025 tarihli ara kararla, ancak dava konusu hakkında ihtiyati tedbir konulabileceğinden bahisle davacının ihtiyati tedbir talebi reddedilmiştir. Davacı vekili istinaf talebinde, dava dilekçesindeki beyanlarıyla benzer açıklamalarda bulunarak ara kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davacı iş sahibi, eser sözleşmesine konu ürünlerin eksik ve ayıplı yapıldığını, süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.6100 sayılı HMK'nın 389.maddesine göre kural olarak ancak ve sadece dava konusu şey üzerine ihtiyati tedbir konulacağından mahkemece ihtiyati tedbir talebinin dair verilen karar usul ve yasaya uygun olmuştur.çıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına,

kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.