İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/1423 K.2019/3

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigorta şirketi nezdinde Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesi ile sigortalı bulunan ... plâka sayılı aracın 03.03.2015 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacının yaralanarak sakat kaldığını ve bakıma muhtaç hale geldiğini, bakıcı giderinin tedavi gideri kapsamında olması nedeniyle teminat dahilinde bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişen haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL bakıcı gideri zararının davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiş, 18.01.2017 günlü ıslah dilekçesi ile de istek miktarını 175.000,00-TL'ye çıkardıklarını açıklamıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 03.03.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasına karışan ... plaka sayılı aracın vekil edeni şirket nezdinde Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, sorumluluklarının kapsamını bu sigorta koluna ilişkin genel şartlardaki düzenlemelerin belirlediğini, bakıcı gideri zararının teminat kapsamı içerisinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı sigorta şirketinin davacının talep ettiği bakıcı tazminatını karşılamak zorunda olduğu görüşünden hareketle davanın kabûlüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı sigorta şirketi vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri; sigorta şirketinin sorumluluğun dayanağını oluşturan Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesinin bakıcı gideri zararını teminat altına almadığı halde davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu hususuna yöneliktir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan bakıcı gideri zararının davalı sigortacıdan tahsili isteğine ilişkindir.

Görülmekte olan davada taraflar arasında 03.03.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasına neden olan ... plâka sayılı aracın davacı sigorta şirketi nezdinde Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesi ile sigortalı olduğu, davacının kazaya karışan araçta yolcu konumunda bulunduğu yaralanarak malul kaldığı konularında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının yaralanmasına bağlı olarak oluşan malûliyeti nedeniyle bakıma muhtaç hale gelmesi durumunda oluşan bakıcı gideri zararının söz konusu poliçenin teminatı altında olup olmadığı, dolayısıyla davalı sigorta şirketinin bakıcı gideri zararını karşılaması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Davalının sorumluluğunun dayanağı olarak gösterilen Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesi Genel Şartlarının A.1 maddesinde sigortanın konusu açıklanmış A.3 maddesinde de kapsama giren teminat türleri sayılmıştır. Kapsama giren teminat türleri arasında tedavi giderleri teminatı da bulunmaktadır. Ne var ki teminat kapsamında olan tedavi giderlerinin ne olduğu genel şartların A.3.3 bendinde; "Sigortacı, sigorta poliçesinin kapsamına giren bir kaza nedeniyle, kaza tarihinden itibaren 2 yıl içinde ödenmiş doktor ücreti ile hastane ve diğer sağlık kurumlarında ayakta ve yatakta yapılan tedavilere ilişkin giderleri, nakil ücretlerini, poliçe de tedavi giderleri teminatı için belirlenen meblağ kadar öder.

Doğal veya yapay sabit dişlerde kaza neticesinde ortaya çıkan hasarların protez giderleri, tedavi gideri teminatı için belirlenen meblağın azami %30'una kadar tazmin olunur. Tedavi giderlerinin başka sigorta sözleşmeleri ile teminat altına alınmış olması durumunda, söz konusu giderleri öncelikle bu sigortadan karşılanır" şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere bakıcı gideri zararının tedavi gideri teminatı kapsamında olmadığı açıktır.

Mahkemece, açıklanan bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davalının sorumluluğunu belirleyen poliçeye yanlış anlam verilmesi sonucunda yazılı biçim ve şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.m.353/1-b/2 hükmü uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.