İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/759 K.2018/268

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;trafik sigortası bulunmayan ... plâka sayılı aracın, 08.07.2012 tarihinde vekil edeni küçük, ...'in sevk ve idaresindeki tescilsiz araca çarpması sonucunda gerçekleşen trafik kazasında davacı .. .'in ağır şekilde yaralanarak malül kaldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL maddi tazminatın davalı ... Hesabından tahsiline karar verilmesini istemiş; 20.11.2015 havale günlü dilekçe ile maddi tazminata yönelik talep nedeninin geçici iş göremezlik zararına ilişkin olduğunu belirtmiş ve 13.10.2016 günlü dilekçe ile de istek miktarını 4.609,20-TL'ye çıkardıklarını açıklamıştır.

Davalı ... vekili cevabında özetle, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre 08.07.2012 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının malûliyet oluşmayacak şekilde yaralandığı, iyileşme süresinin 9 ay olduğu, kazanın gerçekleşmesinde davacının %75,.. plaka sayılı sigortasız araç sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu bulunduğu benimsenmek suretiyle hükme esas alınan hesap bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabûlü ile 4.609,20-TL tazminatın dava tarihi olan 22.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı ... vekili tarafından süresi içersinde istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri, kaza tarihinde 16 yaşında çocuk olduğu belirlenen ve herhangi bir çalışması bulunmayan davacı yararına geçici işgöremezlik tazminatı takdir edilmesinin hatalı olduğu hususuna yöneliktir.

Dava, trafik kazası sonucunda meydana gelen yaralanmaya bağlı olarak açılmış geçici iş göremezlik zararının giderilmesi isteğine ilişkindir.

Somut olayda davacı Küçük ... 16 yaşında olup; hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Raporuna göre, herhangi bir malûliyeti bulunmamaktadır. Davacı küçüğün gelir getiren bir işte çalıştığı ileri sürülüp kanıtlanamadığı gibi bu yönde herhangi bir talepte de bulunulmamıştır.

Hesap bilirkişisinin; "efor" tazminatı olarak ifade ettiği durum sürekli bir malûliyetin olması durumunda dikkate alınması gereken bir husus olup davacı küçüğün tedavi süresi içerisinde mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından mahkemece işgöremezlik zararının bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken "Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 17.10.2017 gün 2015/3443-2017/9234 sayılı kararı" yazılı olduğu biçimde davanın kabûlüne karar verilmesi isabetsiz ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden, HMK.m.

353/1-b/2 hükmü uyarınca düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerektiği sonucuna varılarak, aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.