İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2018/2573 K.2018/1325

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi ara kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Görülmekte olan davada, davacı şirket vekili; vekil edeni şirket ile dava dışı müflis ....Tic.A.Ş.arasında 21/05/2015 tarihinde düzenlenen kira sözleşmesi içeriğinin iflas idare memurları tarafından imzalandığı, 01/06/2015 tarihi itibariyle yürürlüğe girdiğini ve o tarihten beri de kira ilişkisine dayanılarak,

kiralanan alanın vekil edeni şirket tarafından kullanıldığını, ancak Gebze...İcra Müdürlüğünün ...iflas dosyasında verilen kira sözleşmesinin sona erdirildiğine ilişkin bulunan yetkisiz ve usulsüz 13/10/2017 günlü karara atıf yapılarak davalı ....yönetimince vekil edeni şirketin kira konusu olan taşınmazdaki ticari faaliyetlerinin durdurulduğunu, elektriğinin ve suyunun kesildiğini, oysa Gebze İcra Müdürlüğünün kira sözleşmesini fesh etme yetkisinin olmadığını, bu haksız eyleme dayanarak işlem yapan davalı yönetimin uygulamalarında da hukuka uygunluk bulunmadığını ileri sürerek;

ticari faaliyetlerin durdurulması , elektrik ve su bağlantısının sonlandırılmasına ilişkin bulunan davalı işlemlerinin iptaline, uğranılan zararlara karşılık olmak kaydıyla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 50.000,00-TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ayrıca hukuka aykırı olduğu ileri sürülen işlemlerin dava sonuna tedbiren durdurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 19/12/2017 günlü tensip ara kararı uyarınca "Dava dilekçesinin ekinde yer alan deliller ve davacı tarafın talebi birlikte değerlendirildiğinde; ihtiyati tedbir ile elde edilecek yarar, dava konusunun esası hakkında verilecek olan karar ile aynı olduğundan davanın esasını çözer mahiyette ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceğinden ayrıca talep yargılamayı gerektirdiğinden" bahisle ihtiyati tedbirin reddine karar verilmiş, bu ara kararına yönelik davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri, mahkemece verilen red kararının 6100 sayılı HMK'nın 389 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçici koruma tedbirlerine ilişkin kural ve hükümlere aykırı olduğuna yöneliktir.

Mahkemenin dosya kapsamına uygun gerekçesine ve takdirinde herhangi bir isabetsizlik olmadığına, geçici hukuki koruma tedbirine ilişkin isteğin davanın esası hakkında verilecek karar ile elde edilebilecek yararı doğurabilecek nitelikte bulunmasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.