İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2018/396 K.2020/7

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna sunduğu dava dilekçesi ile; davalı ... şirketince sigortalanan ve ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile ... plâkalı aracın çarpışması şeklinde 13/02/2015 tarihinde meydana gelen kaza sonucu davacı ...'in yaralandığını ve malûl kaldığını, İzmir 9 Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Bilirkişi Kurulu tarafından düzenlenen 13/02/2017 tarihli rapor ile davacının malûliyetinin %8 olarak belirlendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00-TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

14/08/2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 62.081,74-TL'ye yükseltmiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile. Talebin zaman aşımına uğradığını, kusur durumunun tespiti gerektiğini, davacının malûliyetinin belirlenmesi gerektiğini belirterek talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu, talebin zamanaşımına uğramadığı,

davacının malûliyetinin %8 olduğu göz önünde bulundurularak temin edilen 11/08/2017 tarihli bilirkişi raporuna istinaden başvurunun kabûlüne, 62.081,74-TL tazminatın 07/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından süresi içerisinde istinaf yoluna başvurulmuştur.Davalı ... vekilinin istinaf sebepleri.

9 Eylül Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlenen raporun tazminatın hesabında dikkate alınamayacağı, müvekkili sigorta şirketi tarafından Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Hükümleri gereğince düzenlettirilen rapora göre davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %2 olarak belirlendiği, malûliyet oranları arasında bulunan çelişki giderilmeden karar verildiği, PMF Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğu,

davacının kaza tarihi itibarıyla 1 yaşında olup 22 yaşında çalışmaya başlayacağı varsayılarak 38 yıl aktif dönem hesabı yapılması gerekirken, davacının efor kaybından dolayı kaza tarihinden itibaren çalışacağı varsayılarak 56 yıl aktif dönem hesabı yapılmasının doğru olmadığı, vekalet ücretinin hatalı belirlendiği hususlarına ilişkindir.Dava, trafik kazası nedeniyle malûliyet tazminatı talebine ilişkin bulunmaktadır.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ile bir talepte bulunulması halinde zararın kapsamının belirlenmesi açısından malûliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi esaslı unsurdur.

Bu belirlemenin ise; yargılamanın tahkim yargılaması olduğu da göz önüne alındığında, Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarih 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği,

01/09/2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak düzenlenmiş raporla belirlenmesi gerekmektedir.Somut olayda; davacı taraf 13/02/2015 tarihinde gerçekleştiği belirlenen trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle maluliyete uğradığını ileri sürerek, 13/02/2017 tarihli % 8 kalıcı maluliyete ilişkin bulunan 9 Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Bilirkişi Kurulu raporuna dayanarak tahkim komisyonuna başvuruda bulunmuştur.

Tahkim Komisyonunca hükme esas alınan ve 9 Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Bilirkişi Kurulunca düzenlenen 13/02/2017 tarihli raporda, belirlemeye esas yasal düzenlemeler açıklanırken "30 Mart 2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" ekindeki ölçüt kapsamında..." dendiği anlaşılmaktadır. Oysa bu belirlemenin az yukarda açıklandığı üzere.

13/02/2015 kaza tarihi itibarıyla geçerli bulunan ve 03/08/2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre yapılması gerektiğinden, söz konusu raporun, yeterli ve geçerli bir rapor niteliği taşımadığı açıktır.

Bu durumda tahkim komisyonunca yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında yargılamanın tahkim yargılaması da olduğu göz önüne alınarak Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Ana Bilim Dalı Bölümlerinden seçilmiş Adli Tıp Ana Bilim Dalı uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden; kaza tarihinde yürürlükte bulunan 03/08/2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği" hükümleri esas alınarak davacıda var olduğu belirtilen rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağı bulunup bulunmadığı,

kaza nedeniyle davacıda meydana gelen kalıcı iş göremezlik durum ve oranı, duraksama oluşmayacak şekilde tespit edilmeli ve ondan sonra zararın kapsamı belirlenerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken bunun yapılmamış olması. HMK.m.353/1-a/6 hükmü uyarınca delillerin toplanılmaması veya değerlendirilmemesi niteliğinde bulunmakla, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, tahkim komisyonunca verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.