İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/1411 K.2021/1999

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigorta şirketi nezdinde ZMM sigortalı bulunan ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'ın 03/09/2015 tarihinde yapmış olduğu trafik kazası sonucunda hayatını kaybettiğini, vekil edenlerinin oğlu bulunan ...'ın ölümü ile desteğinden yoksun kalındığını belirterek fazlaya ilişen haklar saklı kalmak kaydıyla (belirsiz alacak) 5.000,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiş.

01/11/2018 günlü bedel arttırım dilekçesi ile de görülmekte olan davada temin edilen bilirkişi raporu ile dava değerinin belirli hale geldiğini açıklayarak davacı anne Yeter için olan istek miktarını 75.980,96 -TL'ye, davacı baba ... için olan istek miktarını da 62.240,26-TL'ye çıkarttıklarını bildirmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların desteği olan sürücünün tam kusuru neticesinde tek taraflı trafik kazasında hayatını kaybettiği, bu durumda. 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMM sigortası genel şartları uyarınca, davacı taraf talebinin teminat dışı olduğunu ileri sürerek davanı reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Dairemizce verilen 2018/1703 E., 2018/806 K.sayılı ilama atıfta bulunularak, davacıların desteği olan ...'ın 03/09/2015 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında hayatını kaybettiği, ... plakalı motosikletin sürücüsü ...'ın tam kusurlu olduğu, aracın 29/06/2015-29/06/2016 tarihleri arasında ZMS sigorta poliçesi ile davalı sigorta şirketi nezdinde sigortalı olduğu, poliçe genel şartlarındaki değişikliğin taraflar arasında yapılan sigorta poliçesi düzenleme tarihinden önce yürürlüğe girdiği, poliçe genel şartları A.6 maddesinin d bendi gereği desteğin kusuruna denk gelen tazminat talepleri kapsam dışı bırakıldığından,

destekten yoksun kalma tazminatı şartlarının oluşmadığı benimsemek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri; dava konusu kazanın 03/09/2015 tarihinde meydana gelmesi nedeniyle, 26/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren 2918 sayılı KTK'nun 92.maddesindeki değişikliğin somut olaya uygulanamayacağı gözetilerek talebin teminat kapsamında olduğunun kabul edilmesi gerekirken, yazılı biçim ve şekilde davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

İstinaf edenin sıfatına, istinafın kapsam ve nedenleriyle sınırlı olmak kaydıyla yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda. Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkin bulunmaktadır. Dosya arasında bulunan kayıt ve belgeler, tarafların iddia ve savunmaları, itirazları, itirazların kapsamı değerlendirildiğinde; taraflar arasında davalı sigorta şirketi nezdinde başlangıç tarihi 29/06/2015 olan bitiş tarihi ise.

29/06/2016 bulunan ZMM sigorta poliçesi ile sigortalı olan ... plaka sayılı aracın sürücüsü ...'ın tam kusuru neticesinde 03/09/2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık böyle bir durumda destekten yoksun kalan davacıların üçüncü kişi konumunda olup olmayacağı ve ölen desteğin kusurunun kendilerine yansıtılıp yansıtılamayacağı, sonucu itibariyle de davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep etme hakkı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları; yürürlüğe girmesinden sonra düzenlenen poliçelerde geçerli olacağından, poliçenin düzenlendiği tarih itibariyle Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının kapsamı tüm taraflarca bilinmektedir.

Genel şartlarda içeriği belirlenmiş tazminatlara ilişkin talepler bakımından sigortacının sorumluluğu, kaza tarihinde geçerli olan poliçe kapsamında ve sigorta limitleri dahilinde üçüncü kişilerin uğradıkları zararları tazmin etmekte sınırlıdır. sayılı Karayolları Trafik Kanununun 92. maddesinin (a) ve (c) bentleri, Trafik Sigortası Genel Şartları A.1 ve A.3 maddesi, A.5 maddesinin (ç) bendi ve yine A.6 maddesinin (c) ve (d) bentleri birlikte değerlendirildiğinde;

bir motorlu aracın işletilmesi sırasında meydana gelen ölüm olayına bağlı olarak destekten yoksun kalma halinde, destekten yoksun kalınan zararın ZMM sorumluluk kapsamında olması için ölenin üçüncü kişi olması ve desteğin kusursuz bulunması gerekmektedir.

Somut olayda; davacıların desteği sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araçla yaptığı tek taraflı trafik kazasında öldüğü, kazanın oluşumunda müteveffa araç sürücüsü dışında başka bir kişi veya kurumun kusuru olduğu yönünde herhangi bir belirleme olmadığı gibi kazanın meydana gelmesinde destek sürücünün tam kusurlu buluduğunun davacı tarafın kabulünde bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun kapsamı 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına ve kaza tarihinde yürürlükte bulunan KTK'nun 92.maddesinin (a) ve (c) bentleri hükümlerine göre belirlenecektir.

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.3 maddesine ve A.5 maddesinin (ç) bendine göre; ancak üçüncü kişinin ölümü dolayısıyla meydana gelen destek zararları, destekten yoksun kalma teminatı kapsamındadır. Sigortacının destek zararlarından sorumlu olması için motorlu aracın işletilmesi sırasında, mutlaka ölen kişinin üçüncü kişi olması gerekir.

Bundan ayrı yine genel şartların A.6 maddesi (d) bendinde; destekten yoksun kalan hak sahibinin sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri, teminat dışı tutulduğundan; tam kusuru ile kendi ölümüne neden olan sürücü ...'ın kusuruna isabet eden destek tazminatı sigorta teminatı kapsamında değildir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanununda da sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin sigorta teminatı kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmadığı ve kapsama giren teminat türleri arasında sayılmadığına ve KTK'nun atıfta bulunduğu Borçlar Kanunda da konuya ilişkin herhangi bir açık düzenleme yer almadığına göre;

ortada yasaya aykırı olarak yapılmış bir genel şart düzenlemesi varlığından da söz edilemeyeceğinden davacının destek tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır.

(Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 29/05/2017 gün 2016/14573 Esas-2017/6035 sayılı kararı ile yine çok benzer bir konuya ilişkin bulunan 30/11/2020 gün ve 2019/1241 Esas, 2020/7802 Karar sayılı emsal içtihatları) Kaldı ki 6704 sayılı Yasa ile değişik 2918 sayılı KTK'nun 92.maddesine eklenen (g) bendinde "Hak sahibinin kendi kusuruna denk gelen tazminat talepleri" ve (h) bendinde de "İlgililerin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan tazminat talepleri" ZMM Sigortası kapsamı dışında olduğunu bildirmiştir.

Anayasa Mahkemesinin Resmi Gazete'de yayınlanarak 09/10/2020 tarihinde yürürlüğe giren 17/07/2020 gün ve 2019/40 E., 2020/40 sayılı kararında da söz konusu bu ek maddelerle ilgili olarak herhangi bir iptal kararı verilmemiş, aksine bu yöndeki iptal talebi reddedilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; ölen destek ...'ın tam kusurlu araç sürücüsü olduğu gözetilerek, teminat dışı olan davacı taraf taleplerinin reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön tespit edilememiştir.

Bundan ayrı davacı tarafça, istinaf isteğine dayanak olarak gösterilen Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/1089 E., 2019/1094 K.sayılı ilamında belirtilen hususların Karayolu Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nda 01/06/2015 tarihinde yapılan değişiklikten çok önce 22/10/2005 tarihinde meydana gelen bir trafik kazasına ilişkin bulunduğu anlaşılmış olup, böyle bir kararın somut olaya uygulanabilir niteliği de bulunmadığından, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.