İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/2025 K.2022/368

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;14/07/2015 tarihinde müvekkilinin sevk ve idaresindeki sağ şeritte seyreden ... plakalı aracının sol arka tamponuna, müvekkilinin arkasından sol şeritten gelen ...'in sevk ve idaresindeki ... Ltd.

Şti.'ye ait ... plakalı çift dingilli kamyonun çarparak müvekkilinin aracını etrafında döndürdüğünü ve aracın sola doğru dönerek aracın sürücü tarafı davalı şirkete ait kamyonun ön kısmına bakar konuma geldiğini, hemen sonrasında ise aynı kamyonun ikinci defa müvekkiline ait aracın orta kısmına sert bir şekilde çarparak araçta hasar oluşmasına ve müvekkilinin sol kolunun iki yerinde parçalı kırık meydana gelmesine sebebiyet verdiğini, davalı ...'in kaza sonrasında müvekkilinin yaralı halini fırsat bilerek kazanın oluşum sürecine plakasını bilmediği,

hayali bir aracı dahil edip trafik tutanağını usulsüz düzenlenmesini sağladığını, müvekkili tarafından Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden 2015/179 D.İş dosyası ile delil tespiti yapıldığını, bilirkişi raporunda ise aracın total pert konumunda olduğunun tespit edildiğini, tedavi masraflarını davalı tarafın karşılamadığını ve müvekkilinin kaza sonrası bir müddet çalışamadığını, kaza sürecinde içine girdiği psikolojik durumun kaza sonrasında da devam ettiğini, davalıların hiçbir şekilde müvekkiliyle ilgilenmediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimilik 1.000,00-TL tedavi gideri,

1.000,00-TL araç hasar bedeli ve değer kaybı, 1.000,00-TL geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatının tüm davalılardan, 50.000,00-TL manevi tazminatın sürücü ve işletenden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı sigorta vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın oluşumunda müvekkili şirket sigortalısının kusuru bulunmadığını, davacının hasar ve değer kaybı taleplerinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı ... San. Tic. Ltd.

Şti. cevap dilekçesinde özetle; davacının sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araçta meydana gelen maddi hasara bağlı zararlardan diğer davalı olan ...

Sigorta A.Ş.'nin sorumlu olduğunu, müvekkili şirketin davacı tarafın zararıyla herhangi bir ilgisi bulunmadığını, müvekkiline ait aracın sürücüsü olan ... adlı şahsın dava konusu kazada hiçbir kusurunun olmadığını, kusur durumunun tespitinin gerektiğini, davacının iş göremezlik oranının ATK tarafından tespit edilmesi gerektiğini, manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; ''....Olay sebebi ile Gaziosmanpaşa 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/390 esas sayılı dosyasında davacının müşteki davalı ...'in ise sanık olarak yargılandığı taksirle yaralamaya neden olma suçlamasıyla yapılan yargılamada keşif yapılarak aldırılan 10/10/2018 tarihli bilirkişi raporunda sürücü ...'in kusurunun bulunmadığı,

kimliği tespit edilemeyen sürücünün tam ve asli kusurlu olduğu bildirilmiş olup, yine mahkememizce aldırılan 13/11/2018 tarihli ATK raporunda ...'in kusursuz olduğu bildirilmiş olup, haksız fiile dayalı açılan maddi manevi tazmitan davasında davalıların maliki sürücüsü ve sigortacısı oldukları ... plakalı araç sürücüsü olan ...'in kusursuz olduğu anlaşılmakla davacının davasının reddine karar vermek gerektiği ''gerekçesiyle,Davanın Reddine, karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. İstinaf nedenleri: Davacı vekili. ATK kusur raporuna dayanılarak ekik inceleme ile karar verildiğini, kusur raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, dosyada üç farklı kusur raporu bulunduğunu, asli kusuru kabul etmediklerini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, İstinaf edenin sıfatına, istinafın kapsam ve nedenleriyle sınırlı olmak kaydıyla yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda. Dava; tarafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda,aksi sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olan kaza tespit tutanağında, kaza yeri incelemesi ve sürücü Sezai'nin beyanlarından, trafik ışıklarında plakasını almadığı bir aracın sürücü ... idaresindeki araca çarpması sonucu ... idaresindeki aracın savurularak kendisi idaresindeki araca çarptığı ve bu nedenle sürücü ...'in KTK 56/1-A maddesini ihlal ettiği belirtilmiştir.

Yerel mahkemece alınan 13.11.2018 tarihli ATK raporunda, fotoğraflar incelendiğinde, otomobilin ağırlıklı olarak sol yanından hasarlı olduğu, bahse konu otomobilin arkasında hasar bulunmaması nedeniyle olayın tamamiyle direksiyon hakimiyetin kaybeden sürücü ...'in sola doğrultu değiştirip davalı yönetimindeki çekicinin önünü kapatması olduğu, davalı sürücünün alabileceği bir önlem olmadığından sürücü ...'nin kusursuz olduğu, çekicinin seyir şeridine yakın mesafeden hatalı şekilde doğrultu değiştiren sürücü ...'in tek ve asli kusurlu olduğu, bu nedenlerle Gaziosmanpaşa C.

Başsavcılığı'na sunulan 11.01.2016 tarihli bilirkişi raporunun (sürücü ...'in şerit ihali nedeniyle tali, sürücü ...'in arkadan çarpma nedeniyle asli kusurlu olduğu yönündeki polis bilirkişi tarafından düzenlenen raporun) isabetsiz bulunduğu açıklanmıştır.

Kesinleşen ceza dosyasında alınan 10.10.2018 tarihli raporda ise, sürücü ...'in kusurunun bulunmadığı, sanık ...'in kusurunun bulunmadığı, kimliği tespit edilemeyen sürücü idaresindeki plakası tespit edilemeyen aracın ise seyir halinde iken şerit değiştirme kurallarına uymadığından tamamen ve asli kusurlu olduğunun bildirildiği görülmüştür.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. (6098 sayılı YBK’nun 74.md) maddesine göre hukuk mahkemesi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranları ile bağlı değildir. Ancak ceza yargılaması sonucunda belirlenen maddi olgu hukuk mahkemesi için de bağlayıcıdır.

Bu minvalde, her ne kadar plakası tespit edilemeyen 3. bir aracın kazaya karışıp karışmadığı hususunda dosyada bir net bir belirleme yok ise de somut olayda, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı ceza dosyasında (Gaziosmanpaşa 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/390 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararı) maddi vakıa olarak kabul edildiğinden ve bu husus 04.02.2020 tarihinde kesinleştiğinden ( İstanbul BAM 19.Ceza Dairesi'nin 2019 3634 Esas, 2020/272 Karar sayılı ilamı ile), davalı sürücü, işleten ve ZMMS aleyhine açılan iş bu davanın yerel mahkemece reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

(Bknz. Yargıtay 17. HD'nin 2013/17240 Esas, 2015/4054 Karar sayılı ilamı) Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.