İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/2258 K.2021/869

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 20/05/2016 tarihinde davalıların sürücüsü, maliki ve ZMMS sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıların desteğine çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini ve davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek,

mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının haksız fiilin gerçekleştiği tarih olan 20/05/2016 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, baba ... için 20.000,00 TL, anne ... için 20.000,00 TL, kardeş ... için 10.000,00 TL, kardeş ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın 1 ve 2 nolu davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda. A-Maddi Tazminat Talepleri Yönünden.

1-Davacı ... için 23.711,17 TL, davacı ... için 15.827,26 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi 20/05/2016, davalı ... şirketi yönünden dava tarihi 08/06/2016 tarihinden (sigorta limiti ile sınırlı olmak üzere) itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, 2-Davacı ... ve ...'ün destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine, B-Manevi Tazminat Talepleri Yönünden.

1-Davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL, toplamı 27.000,00 TL'nin davalılar ... ve ...'dan kaza tarihi itibariyle işletilecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile birlikte davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir. Davalı ... vekili ile ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı ... , ... vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu kazada davalı sürücünün kusurunun bulunmadığını, ceza yargılaması sonrasında beraat ettiğini, bu nedenle hükme esas alınan kusur bilirkişisi raporunun hatalı olduğunu, aktüerya bilirkişi raporunda destek sürelerinin, destek paylarının ve desteğin gelirinin hatalı hesaplandığını, yetiştirilmesi gideri indirilmediğini, avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, reddedilen maddi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde. HMK 186 maddesi uyarınca tebligat yapılmadığını, dava konusu kazada davalı sürücünün kusurunun bulunmadığını, ceza yargılaması sonrasında beraat ettiğini, bu nedenle hükme esas alınan kusur bilirkişisi raporunun hatalı olduğunu, desteğin gelirinin hatalı hesaplandığını, davalı aleyhine fazla yargılama giderine hükmedildiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 20/05/2016 tarihinde davalıların sürücüsü, maliki ve ZMMS sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıların desteğine çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini ve davacıların destekten yoksun kaldıkları anlaşılmıştır.

Davacılar ... ve ...'ün destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini yargılama sırasında talep daraltılması yönü ile 1-TL'ye indirdikleri gözönünde tutulduğunda karar tarihi itibariyle kararın HMK 341/2 maddesi uyarınca kesin olduğu anlaşıldığından, bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin HMK 352/1-b maddesi uyarınca usulden reddine karar vermek gerektiği, Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıların desteğinin olayda ölmüş bulunması, desteğin yaşı, davacıların ölenle yakınlık durumu ve, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda. Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir.

HMK 186.maddesinde daha sonra yapılan değişiklikde gözönünde tutulduğunda istinaf eden davalı ... yönünden bir hak kaybı bulunmadığından bu yöne ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, önceki kusur bilirkişisi raporlarını değerlendiren 3 kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 30/05/2018 tarihli bilirkişi raporu ile davalı sürücünün %20 oranında kusurlu olduğunun belirlenmesi karşısında, kusur bilirkişisi raporları arasında çelişki bulunduğundan bahsedilemeyeceği, desteğin okulunu bitirip askerliğini yapacağı varsayımı ile 25 yaş sonrası için destek olgusunun belirlenmesinde hata bulunmadığı,

üniversite öğrencisi olan desteğin herhalde asgari ücretin 1,5 katı oranında gelir elde edebileceği ve bekar olan desteğin gelirinin 1/2 sinin destek payı olarak anne ve babasına ayırabileceği, kaza tarihinde 18 yaşında olan destek için yetiştirme gideri indiriminden bahsedilemeyeceği, ticari taksi niteliğinde bulunan aracın yaptığı kaza nedeniyle avans faizine hükmedilmesinde hata olmadığı,

özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gözönünde tutulduğunda, davalılar vekillerinin bu yöne ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir.

Ancak, davalı ...'nin manevi tazminattan sorumlu olmamasına rağmen tüm tazminatlar yönünden yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmasının hatalı olduğu, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmemektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında davalılar ... ve ... vekilinin istinaf taleplerinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı ...'nin istinaf talebinin ise kısmen kabulü ile kararın HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.