İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/2717 K.2021/1175

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile. 03/07/2007 kaza tarihinde davalılardan ... Ltd. Şti.'ye ait ... Sigorta tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın sürücüsü ...'nun sevk ve idaresindeyken müvekkiline çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini belirterek, müvekkili kaza nedeniyle yaralanmasından sonra 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatı davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda. 1-2.995,55 TL geçici iş göremezlik, 14.224,25 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 03/07/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 2-5.000 TL manevi tazminatın 03/07/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile ... ve ... San. ve Tic. Ltd.

Şti. 'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 5-Reddedilen maddi tazminat yönünden AAÜT gereğince 2.725 TL'nin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine, 6- Reddedilen maddi tazminat yönünden AAÜT gereğince 2.725 TL'nin davacıdan tahsili ile davalılar ....san.ve Tic.ltd.şti. İle ...'na verilmesine, karar verilmiştir. Davacı vekili ile davalılar ....san.ve Tic.ltd.şti vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, manevi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmedilmediğini, hükümde vekalet ücretlerinin karıştırıldığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. Davalı ....san.ve Tic.ltd.şti vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu kazada kusurlarının bulunmadığını, mahkemece hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 03/07/2007 kaza tarihinde davalılardan ... Ltd. Şti.'ye ait ... Sigorta tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın sürücüsü ...'nun sevk ve idaresindeyken müvekkiline çarparak yaralandığı ve malul kaldığı anlaşılmıştır. Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacı yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda.

Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir.2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. maddesinde “Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehni gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir.

Ancak ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır” denilmek suretiyle işletenin tanımı yapılmıştır.Somut olayda, istinaf eden davalını kazaya karışan aracın maliki olması sebebiyle işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu bulunduğu anlaşıldığından,

bu yöne ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, bu yöne ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir.Ancak, kabul edilen manevi tazminat yönünden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği gibi reddedilen maddi tazminat yönünden mükerrer vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu,

ancak bu hususun giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmemektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında davacı vekilinin istinaf talebinin HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kabulüne , davalı vekilinin istinaf talebinin ise HMK 353/1/b-1 maddesi uyarınca reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.