İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/3973 K.2021/2145

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili 02/12/2015 tarihli dava dilekçesinde özetle.

02/05/2015 tarihinde davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta (trafik) poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı kamyonetin karıştığı kazada davacının yaralandığını ve kalıcı şekilde sakatlandığını, söz konusu kazada davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, tüm kusurun davalı araç sürücüsünde olduğunu, ... plakalı aracın müvekkilinin yolcu konumunda bulunduğu ... plakalı aracın arka kısmına çarptığını, müvekkilinin kazadan önce gelir durumunun asgari ücretin üzerinde olduğunu belirterek,

50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan araç maliki sürücüsünden olay tarihi ile ticari temerrüt avans faizi ile tahsil edilerek davacıya ödenmesini, fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydı ile meslekte kazanma gücü kaybı nedeniyle şimdilik 200,00 TL, SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri, yol, yemek, refakatçi ve sağlık giderleri için 200,00 TL, geçici bakıcı gideri için 200,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 600,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan olay tarihi itibariyle ticari temerrüt avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalıların Denizli İlinde ikamet ettiğini, yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili olan Denizli Mahkemesine gönderilmesini, ... plakalı aracın müvekkili adına kayıtlı olduğunu, ... şirketinden kiralandığını, 27/07/2014 tarihli sözleşme ile ...'e kiralandığını, tüm sorumluluğun ...'e ait olduğunu, olayın oluş şekline göre kazada sürücünün kusur durumunu kabul etmediklerini belirterek, müvekkili yönünden davanın husumet yokluğu yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde bahsi geçen ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde 01/07/2014 ile 01/07/2015 tarihlerini kapsamak üzere Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Trafik Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, davanın usul ve esasa ilişkin olarak sunulan gerekçeler dikkate alınarak reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda.

(1)Davanın Kısmen Kabulü-Kısmen Reddi ile, A-Maddi tazminat talebi yönünden. 1-Geçici iş göremezlikten kaynaklanan 3.541,32 TL maddi tazminatın davalılar ... ile ...'den kaza tarihi olan 02/05/2015 tarihinden itibaren davalı ...

Sigorta A.Ş yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, diğer maddi tazminat taleplerinin REDDİNE, B-Manevi tazminat talebi yönünden.

1-3.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihi olan 02/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, (2)Davalı ... Sigorta'ya karşı açılan manevi tazminat davasının REDDİNE karar verilmiş verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf sebepleri; ilk derece mahkemesince hükmedilen 3.500 TL manevi tazminat miktarı çok düşük olup, ayrıca yerel mahkemece kazaya sebebiyet veren araç kamyonet olup, tamamen ticari faaliyet amacıyla işletildiğinden, avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesinin hatalı olduğu hususlarına ilişkindir. İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan incelemede.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 02/05/2015 tarihinde davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta (trafik) poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı kamyonetin, davacının yolcu konumunda bulunduğu ... plakalı aracın arka kısmına çarpması sonucu meydana gelen kazada davacınını yaralandığı, davacının maddi ve manevi tazminat istemiyle bu davayı açtığı anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, aracın ticari araç olmaması nedeniyle avans faizine hükmedilmemesinin doğru olmasına göre, davacı vekilinin bu yönlere ilişkin istinaf talebinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıların desteğinin olayda ölmüş bulunması, desteğin yaşı, davacıların ölenle yakınlık durumu ve, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda. Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kararın HMK 353/1-b/2 maddesi gereğince kaldırılmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden esas hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.