İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/854 K.2019/643

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından davalı ... San ve Tic Ltd. Şti. aleyhine İstanbul Valiliği Ticaret İl Müdürlüğü Hal Hakem Heyeti'nin 16/04/2018 tarih ve 2018/80 sayılı kararının iptali talebiyle dava açılmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda.

"Dava konusu itibariyle idari yargının görevli olması nedeniyle mahkememizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dilekçesinin görevsizlik sebebiyle REDDİNE," karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Dava, hal hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

5957 sayılı Kanun'un 10/5. maddesine göre Hal Hakem Heyetinin karar tarihi olan 2018 yılı itibariyle değeri 77.402,08-TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda, hal hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar ilam hükmündedir. Bu kararlar 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir.

Taraflar, bu kararlara karşı on beş gün içinde hal hakem heyetinin bulunduğu yerde ticarî davalara bakmakla görevli asliye ticaret mahkemesine itiraz edebilir. İtiraz, hal hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hâkim, hal hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir.

Hal hakem heyeti kararlarına yapılan itiraz üzerine asliye ticaret mahkemesinin vereceği karar kesindir.Eldeki davaya konu uyuşmazlık miktarı 2.535,00-TL olması nedeniyle Mahkemece verilen karar 5957 Sayılı Kanunun 10/5. maddesi gereğince kesin niteliktedir.

Bu nedenle davacının istinaf dilekçesinin 5957 Sayılı Kanunun 10/5., HMK 346/1, 352. maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmesi gerekmiştir(Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 20/12/2018 tarih ve 2016/15153 E., 2018/8178 K. Sayılı kararı, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 16/01/2019 tarih ve 2018/4029 E., 2019/164 K. Sayılı kararı).