İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/1167 K.2021/1352

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkil şirkete ... Poliçe numarasıyla Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi (Trafik Sigortası) ile sigortalı ... Plakalı, sigortalı ... Ltd.

Şti. adına kayıtlı aracın sürücü adayı ..., eğitmen ... idaresindeyken, 16.11.2012 tarihinde yol kenarında yürüyen yayaya çarpmak suretiyle yaralanmalı kazaya sebebiyet vermiş, kaza tespit tutanağı ve ceza dosyası kapsamında bu hususun tespit edildiği belirtilmiş, müvekkili şirket tarafından, kazada yaralanan üçüncü kişiye Karayolları Trafik Kanunu ile Trafik Sigortası gereği ve Sigorta Tahkim Komisyonu'nun 2019/35849 E. - 2019/52658 K. Sayılı Kararı gereği, 18.02.2019 tarihinde 12.890,98.-TL, 06.11.2019 tarihinde 9.397.-TL olmak üzere toplam 22.287,98.-TL tazminat ödemesi yapıldığı,

sigortalı aracın kaza esnasında idaresinin, sürücü adayı ... ve sürücü eğitmen ... tarafından gerçekleştirildiği, araç sürüş eğitiminin trafiğe kapalı alanda gerçekleştirilmesi gerekmesine karşın, ehliyetsiz olan sürücü adayının sürücü/eğitmen ... tarafından trafiğe çıkartıldığı Savcılık soruşturması ve Ceza dosyası kapsamında tespit edildiği, işbu husus nedeniyle, müvekkil şirketin kendi sigortalısı ile sürücü/eğitmen olan davalıya rücu imkanı bulunduğu, açıklanan hususlar çerçevesinde, müvekkili şirket tarafından, toplam 22.287,98-TL'nin (takip çıkış rakamı) tahsili amacıyla İstanbul Anadolu ...

İcra Müdürlüğü'nün ... E. Sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığı ancak davalı tarafın haksız ve hukuka aykırı itirazı nedeniyle takibin davalı yönünden durduğu belirterek, davalının itirazının iptaline, davalı aleyhine %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

1-Mahkememizin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, 2-Davaya konu uyuşmazlığı incelemeye görevinin İstanbul Anadolu Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğundan mahkememizin görevsizliğine, karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; uyuşmazlıkta ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Dava ZMMS sigortacısı olan davacının trafik kazası nedeniyle üçüncü kişilere ödediği tazminatı rucü yolu ile sigorta sözleşmesine taraf olmayan davalı sürücüden tahsili amacıyla yapılan icra takibinde davalının itirazının iptali talebinden ibarettir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/1. maddesinde sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş, aynı Kanunun 4/1-a. maddesinde de her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Kanunun lafzı ve amacı nazara alındığında zorunlu mali mesuliyet sigortalarından doğan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. Somut uyuşmazlıkta; davacı zorunlu mali sorumluluk sigortacısının davalının sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kazada yaralanan dava dışı kişiye ödediği tazminatı, haksız fiilden sorumlu olan davalıdan rücuen talep etmektedir.

Davacının sorumluluğunun TTK'nın 1483/1. maddesinden kaynaklanmasına ve aynı Kanunun 4. maddesine göre TTK'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların ticari dava sayılacağının açıkça belirtilmesine göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın HMK 353/1-a/3 maddesi uyarınca kaldırılması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.