İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/1177 K.2021/1619

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Asıl davada davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle. 01/05/2014 kaza tarihinde davalıların sürücüsü, maliki ve ZMM sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralanarak malul kaldığını beyanla, geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının davalılar ..., aracın sigortalayanı .... ve kazaya karışan aracın işleteni ... Ltd.

Şti.'den alınarak ticari faizi ile birlikte asıl davanın davacısına ödenmesine, 35.000,00 TL manevi tazminatın da davalılar ... ve ... Ltd. Şti.'den alınarak ticari faizi ile birlikte asıl davanın davacısına ödenmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı ... vekili karşı dava dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle aracı için 6.400,00 TL tutarında tamir masrafı yaptığını, aracının tamirde kaldığı 01.05.2014 - 22.09.2014 tarihleri arasında aracının işletilememesinden kaynaklı zarara uğradığını, toplamda 10.000,00 TL zararının oluştuğunu beyanla, zararlarının asıl davanın davacısından tahsil edilerek kendisine ödenmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Asıl davanın davalıları ve karşı davanın davalısı ayrı ayrı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, beyan etmişlerdir Açılmış olan asıl ve karşı davaya ilişkin ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde; -asıl dava yönünden; -Davalılar ...., ... Ltd.

Şti. ve ... yönünden davacının sürekli ve geçici işgöremezlik tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, -Davacının feragat nedeniyle reddine karar verilen sürekli ve geçici işgöremezlik davasında yargılama gideri ve vekalet ücreti talebinin 6100 sayılı HMK madde 312/1'e göre reddine, -Davacının açmış olduğu manevi tazminat davasının davalı ... Ltd. Şti.

Yönünden kısmen kabulüne, ve 5.000,00-TL Manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Ltd.

Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, -Davacının manevi tazminat davasının davalı ... yönünden 6100 sayılı HMK madde 114/1-d ve 115'e göre taraf ehliyetine sahip olmadığından usulden reddine, -Davacının ticari faiz talebinin reddine, -Reddedilen manevi tazminat yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince hesap olunan 4.080,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Ltd.

Şti.'ye verilmesine, -karşı dava yönünden; -Davalı karşı davacı ...'ün açmış olduğu karşı davanın taraf ehliyetinin bulunmaması sebebiyle 6100 sayılı HMK madde 114/1-d ve 115 hükümlerine göre usulden reddine karar verilmiş, verilen karara karşı yasal süresi içerisinde asıl davanın davacısı vekili ile asıl davanın davalısı ... Ltd. Şti vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Asıl davanın davacısı vekili; hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, reddedilen manevi tazminat için vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, davalı sürücü yönünden manevi tazminat talebinin reddinin hatalı olduğunu, maddi tazminat yönünden ödeme nedeniyle ... Sigorta ya yönelik davadan feragat edildiğini, bu nedenle diğer davalıların yargılama giderlerine ilişkin sorumluluklarının devam ettiğini, belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. Asıl davada davalı ... Ltd.

Şti vekili; hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, davalı sürücü yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu. belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan incelemede.

01/05/2014 kaza tarihinde asıl davanın davalılarının sürücüsü, maliki ve ZMM sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan asıl davanın davacısına çarpması sonucu asıl davanın davacısı ...'ün yaralanarak malul kaldığı, eldeki maddi ve manevi tazminat istemli asıl ve karşı davanın açıldığı, yargılama sırasında sigorta şirketi tarafından asıl davanın davacısına yaralanmasına dayanan maddi tazminat istemine mahsuben ödemede bulunulduğu,

müteakip tarafların ibralaştığı ve yaralanan asıl davanın davacısının maddi tazminat istemlerinden feragat ettiği, ilk derece mahkemesi tarafından da maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Asıl ve karşılık dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır. İstina edenlerin sıfatı ve istinaf nedenlerine göre yapılan incelemede.

1-)Asıl davanın davacısının maddi tazminat yönünden davadan feragat etmesi ve sigorta şirketi, araç maliki ve araç sürücüsünü ibra etmesi, mahkemenin de maddi tazminat istemi yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar vermesi göz önünde tutulduğunda, davacı lehine bu yönü itibariyle vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesinde usule aykırılık bulunmamaktadır. Bu sebeple asıl davanın davacısının bu hususa temas eden istinaf istemi yerinde değildir.

(HMK'nın 353/1-b/1.maddesi) 2-)Davalı sürücünün (asıl davanın davalısı ve karşı davanın davacısı ...) haksız fiil nedeniyle müteselsil olarak meydana gelen sonuçta asıl davanın davacısına karşı diğer davalı ile birlikte sorumlu bulunduğu gözönünde tutulduğunda onun yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca da istinaf edenlerin vekillerinin bu hususa temas eden istinaf istemi yerindedir.

3-)6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacı yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda. Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Sonuç olarak.

1 no lu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısının istinaf isteminin 3 nolu bentte açıklanan nedenle istinaf eden asıl davanın davalısı vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1.maddesi gereğince esastan reddine, 2 no lu bentte açıklanan nedenlerle istinaf edenlerin vekillerinin ve 3 no lu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, ancak yukarıda açıklanan kararın kaldırılması sebepleri yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK'nın 353/1-b/2.maddesi hükmü gereğince yeniden hüküm tesisine ilişkin aşağıda ki karar verilmiştir.