İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/2199 K.2024/639

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesi ile.

12.05.2017 tarihinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkiline plakası ve modeli tespit edilemeyen bir aracın çarpması ile meydana gelen trafik kazası neticesinde müvekkilinin yaralandığını, sürekli ve geçici iş göremezlik zararı oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında sunduğu 27.01.2020 tarihli dilekçesi ile, dava değerini 9.064,02-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; alınan bilirkişi raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davacı yayanın %70 oranında, meçhul araç sürücüsünün ise %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun hukuka uygun ve denetime elverişli olduğu, alınan ATK raporu ile davacının % 4 oranında sürekli iş göremezliği ve 9 aya kadar şifa bulacağının belirlendiği, aktüer bilirkişi raporu ile davacının kusur oranı ve SGK tarafından yapılan ödeme indirimi yapıldıktan sonra davacının 9.064,02-TL maddi zararı bulunduğunun tespit edildiği, davacı vekilinin ıslah talebi doğrultusunda davanın kabulü gerektiği gerekçesi ile.

"1-DAVANIN KABULÜNE,2-9.064,02 TL maddi tazminatın 22/08/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Davalı vekilinin istinaf nedenleri; davacı tarafça dava tarihinden evvel yapılan başvuruda tüm belgelerin sunulmadığı, usulüne uygun başvuru yapılmadığı, kazaya sebep olduğu ileri sürülen aracın varlığının ve kusurunun ispatı gerektiği, maluliyet raporunun yanlış yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği,

kusur raporunun ATK'dan alınması gerektiği, davacı tarafın tazminat taleplerinin ne kadarının geçici ne kadarının sürekli iş göremezlik zararına yönelik olduğunun açıklanmadığı oysa ki müvekkili Kurumun geçici iş göremezlik zararından sorumlu olmadığı hususlarına ilişkindir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2918 sayılı KTK'nın 97. maddesi gereğince sigortacıya başvuru koşulunun sağlanmış olmasına, kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağının içeriği, davacının yaralanmasının niteliği ve olay yeri inceleme raporunda kaza mahallinde farklı noktalarda kırık ve hasarlı oto parçaları bulunduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle trafik kazasının varlığının ve kazaya plakası tespit edilemeyen bir aracın neden olduğunun anlaşılmasına,

kusur oranlarının tespitine ilişkin raporun ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenmiş olma zorunluluğu bulunmamasına, denetime elverişli, açıklayıcı, ayrıntılı ve gerekçeli kusura yönelik bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş olmasına,

bedensel zararlardan olan geçici iş göremezlik zararı nedeniyle davalı kurumun sorumluluğu bulunmakla birlikte somut olayda hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporu göz önünde bulundurulduğunda ilk derece mahkemesince takdir edilen tazminatın sürekli iş göremezlikten kaynaklandığının anlaşılmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1-Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,2-İstinaf eden davalıdan alınması gereken 619,16-TL harçtan peşin yatırılan 154,80-TL harcın düşümü ile bakiye 464,36-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,