İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/766 K.2021/1007

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili; davalı ... Ltd. Şti.'ne ait vedavalı ...'ye trafik sigortası ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın davalı ... sevk ve idaresinde iken 01.04.2016 tarihinde müvekkili ... 'a çarptığını ve müvekkilinin omurgasında ve sol ayağında kırık meydana geldiğini, davalı ... şirketine zararın giderilmesine yönelik başvuru yaptıklarını, sigorta şirketi tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını,

bu nedenle fazlaya ilişkin maddi tazminat talepleri ile manevi tazminata ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla şimdilik müvekkilinin çalışamadığı günler nedeniyle uğradığı zarar olarak 1.000,00TL ve iş gücü kaybından kaynaklanan zararı nedeniyle 1.000,00TL olmak üzere toplam 2.000,00TL belirsiz alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ... Ltd.

Şti; müvekkilinin konu ile alakası olmadığından husumet yokluğundan davanın reddinin gerektiği, davalı müvekkili ile diğer davalı ... arasında herhangi bir kiralama akdinin söz konusu olmadığını, bu nedenle sorumlulukları bulunmadığını beyanla husumet yokluğundan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ; davaya konu kazaya karışan ... plakalı aracın müvekkili nezdinde trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, zorunlu mali sorumluluk sigortası gereğince dava konusu zararlara ilişkin sorumluluğun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, araç sürücüsünün kusuru oranında ve zarar nispetinde olduğunu, meydana gelen kazada yapılmış olan masraflardan müvekkil şirketin sorumlu tutulamadığını, sorumluluğun SGK'ya ait olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda "Dava, trafik kazasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir. Gelinen aşama itibariyle son duruşmada davacı beyanına göre de zararının tazmin edildiği ve davanın konusunun kalmadığı anlaşılmış fakat yargılama giderleri noktasında az yukarıda açıklandığı üzere davacının dava açmada haklı olduğu " gerekçesiyle "1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına," karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı davalı ... Şirketi vekili tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Davalı ... Şirketi vekilinin istinaf nedenleri: İbraname gereğince müvekkili aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir. İstinaf edenin sıfatı ile istinaf nedenleri ve istinaf kapsamına göre yapılan incelemede: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili tarafından davalı ... şirketine yapılan başvuru üzerine herhangi bir ödeme yapılmaması üzerine iş bu davanın 22/07/2016 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın açılmasından sonra davalı ... şirketi tarafından 17/10/2016 tarihinde 55.612,43 TL ödeme yapıldığının anlaşılması ve böylece davacının talebinin karşılanmış olması nedeniyle mahkemece davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesi yer olmadığına karar verilmiş ve davanın açılmasına davalıların neden olduğunun kabulü ile davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Davacının davanın konusuz kalması nedeniyle davalı ... şirketinden yargılama gideri ve vekalet ücreti istemediğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve beyana rastlanmamış olup, aksine 19/10/2020 tarihli duruşmada "Davalı ... şirketi dava açıldıktan sonra tarafımıza ödeme yapmıştır, davamız konusuz kalmıştır, fakat davayı açmakta hukuki yarar olması sebebiyle yargılama giderlerinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ederiz" şeklindeki beyanı ve ödeme tarihi dikkate alındığında,

davanın açılmasına davalıların neden olduğu gerekçesiyle davalı ... şirketi aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davalı ... şirketi vekilinin istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle HMK m.353/1-b/1 uyarınca esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.