İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2022/123 K.2022/363

Yukarıda bilgileri yazılı ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ... plakalı aracın davalı nezdinde ZMM sigortalı olduğunu, sigortalı aracın 10/03/2016 tarihinde ... sevk ve idaresindeyken, meydana gelen kazada müvekkillerinin murisi ...'nün vefat ettiğini, müracaata rağmen destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketi tarafından ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 1.000,00-TL'den toplam 5.000,00-TL destek zararlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davadan önce başvuru şartı yerine getirilmediğinden öncelikle davanın usulden reddine karar verilmesini talep ettiklerini, kabul görmediği takdirde müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile ve sigortalının kusur oranı ile sınırlı olduğunu, destek zararına ilişkin olarak TRH 2010 formülünün uygulanması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; "bilirkişi raporu ile davacıların desteğinin vefat ettiği kazada tamamen kusurlu olduğu tespit edilmiş, her iki tarafça da bilirkişi raporuna herhangi bir itirazda bulunulmamıştır.

Yargıtay HGK kararında belirtildiği üzere yansıma yoluyla zarar görmüş olan destek tazminatı isteyenin kendisine destek sağlayan kişinin sahip olduğu haktan fazlasına sahip olmasının mümkün olmadığı ve desteğin kusurunun davacıya yansıtılması gerektiği, bu hali ile de davanın reddine karar vermek gerektiği " gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,

verilen karar davacılar vekilinin istinaf etmesi üzerine dairemizin 20/01/2021 tarih ve 2019/798 esas 2021/89 karar sayılı ilamı ile " 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni ZMMS genel şartlarından önce düzenlenen ve 07/05/2015 olan poliçe tarihi itibariyle uygulanması gereken yasal mevzuat ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları dikkate alındığında; sürücü- işleten destek ister kendi kusuru, ister bir başkasının kusuru ile ölmüş olsun, ölüm destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğuran bir sonuç olduğundan; desteğin kusurunun destekten yoksun kalanlara yansıtılamayacağı;

araç sürücüsünün veya işleteninin tam kusurlu olması halinde dahi 3.kişi konumunda olan destekten yoksun kalan kişinin sigorta şirketinden tazminat isteme hakkına sahip olduğu konusunda duraksama bulunmadığına; bu durumda 3.kişi sıfatıyla dava açan destekten yoksun kalan kişi bakımından TBK'nun 135. maddesinde düzenlenen alacaklı-borçlu sıfatlarının birleşmesi durumunun da gerçekleşmemiş olmasına göre.

Davacıları delillerinin toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözönünde tutulduğunda, davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın HMK 353/1-a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına karar verilerek dosya ilk derece mahkemesine iade edilmiş, yeni esas numarası alan davada mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Açılan davanın KABULÜ ile; ... için 200.075,54 TL ... için 40.945,51 TL ... için 30.786,75 TL ... için 25.142,99 TL ... için 13.049,21 TL olmak üzere toplam 310.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatın davalıdan 17/10/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş, verilen karar davalı vekili tarafından süresinde istinaf edilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf sebepleri; dava konusu kaza nedeniyle meydana gelen destekten yoksun kalma zararından müvekkil sigorta şirketinin genel şartlar a.6/d maddesi uyarınca sorumluluğu bulunmamasına rağmen davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu hususlarına ilişkindir. İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan incelemede.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davalı ... şirketine ZMM trafik poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın 10/03/2016 tarihinde ... sevk ve idaresindeyken meydana gelen kazada ...'nün vefat ettiği, mirasçıları olan davacıların destekten yoksun kaldıkları ve bu nedenle destekten yoksun kalma tazminatı istemiyle davalı ... şirketi aleyhine bu davayı açtıkları anlaşılmıştır.

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (trafik) Sigortası Yeni Genel Şartları 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Genel Şartların C.10. maddesi ile 12/08/2003 tarihli 25197 sayılı resmi gazetede yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları Yürürlükten kaldırılmıştır.

Yeni Genel Şartların C.11. maddesine göre; yeni genel şartların yürürlük tarihi olan 01/06/2015 tarihinden sonra akdedilmiş sözleşmelere uygulanacaktır. Somut olayda; kaza 10/03/2016 tarihinde meydana gelmiş olup, poliçenin düzenlenme tarihi ise 07/05/2015 tarihi olarak görülmektedir.

Davalı ... şirketi tarafından düzenlenen poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihleri 07/05/2015 - 07/05/2016 tarihleri olup, davalı ... şirketinin sorumluluğunun kapsamı ise 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre değil, 12/08/2003 tarihli ve 25197 sayılı resmi gazetede yayınlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre belirlenecektir.

Hal böyle olunca, eldeki davada 10/03/2016 kaza tarihi itibariyle ZMMS Genel Şartlarının, Karayolları Trafik Kanunu ile Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümlerine aykırı olmayan hükümleri ile Yargıtay'ın 01/06/2015 tarihinde uygulanmaya başlanılan genel şartların yürürlüğe girmesinden önceki yerleşmiş içtihatları doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği, buna göre;

sürücü ister kendi kusuru, ister bir başkasının kusuru ile ölmüş olsun, ölüm destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğuran bir sonuç olduğundan, desteğin kusurunun destekten yoksun kalanlara yansıtılamayacağı, sürücünün tam kusurlu olması halinde dahi 3.kişi konumunda olan destekten yoksun kalan kişilerin tazminat isteme hakkına sahip olduğu,

bu durumda 3.kişi sıfatıyla dava açan destekten yoksun kalan kişiler bakımından TBK'nın 135. maddesinde düzenlenen alacaklı-borçlu sıfatlarının birleşmesi durumunun da gerçekleşmeyeceği gözetilmek suretiyle, davacıların hak ettikleri destekten yoksun kalma maddi tazminatının tam olarak tespit edilmesi ve bu suretle destekten yoksun kalma maddi tazminatına hükmedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkeme kararının gerekçesinin kaldırma kararına uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf itirazlarının HMK.353/1-b/1 maddesi uyarınca reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

HÜKÜM/ Gerekçe uyarınca.

1-)İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/11/2021 tarih ve 2021/71 Esas 2021/1276 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 maddesi hükmü uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-)İstinaf eden davalıdan alınması gereken 21.176,10-TL harçtan peşin yatırılan 5.295,00-TL harcın düşümü ile 15.881,10-TL harcın istinaf eden davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-)İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, 4-)Yasa yoluna başvuran davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,