İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2022/488 K.2025/1433

İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesi ile.

15.10.2015 tarihinde, müvekkilinin, sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklet ile seyir halinde iken davalı şirkete zorunlu trafik sigortalı aracın çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, kaza tespit tutanağında belirlenen kusur oranlarının gerçeği yansıtmadığını, İTÜ ya da Karayollarından oluşturalacak heyetten kusur durumuna ilişkin rapor alınması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) müvekkilinin geçici iş göremezliği için 100,00-TL,

sürekli iş göremezliği için 100,00-TL ve bakıcı gideri zararı için 50,00-TL olmak üzere şimdilik 250,00-TL tazminatın davalıya başvuru tarihini takip eden 8. iş gününün bitimi tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.12.2021 tarihli dilekçesi ile; geçici iş göremezlik tazminatını 480,72-TL'ye, sürekli iş göremezlik tazminatını 23.501,38-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dosya kapsamına alınan denetime elverişli bilirkişi raporlarına göre, davaya konu kazanın meydana gelmesinde dava dışı araç sürücüsünün %20, davacının ise %80 oranında kusurlu olduğu, davacının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanarak düzenlenen rapora göre %9 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğu ve iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 4 aya kadar uzayabileceğinin tespit edildiği,

SGK tarafından yapılan ödemenin mahsubu neticesinde davacının 480,72-TL geçici iş göremezlik ve 23.501,38-TL sürekli iş göremezlik zararı bulunduğu, davadan önce sigorta şirketine başvuru yapılmaması nedeniyle dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi ve bakıcı giderine yönelik talebin reddi gerektiği kanaati ile,"1-DAVANIN KISMEN KABULÜ ile;-23.501,38 TL sürekli iş göremezlik ve 480,72 TL geçici iş göremezlik olmak üzere toplam 23.982,1 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

-Bakıcı gideri talebinin reddine" karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davacı vekilinin istinaf nedenleri.

ATK 2. İhtisas Kurulu'nun 12.11.2018 tarihli raporu ile müvekkilinin maluliyeti oranının %13 olarak belirlenmesine rağmen 27.09.2019 tarihli raporda belirlenen %9 maluliyet oranı üzerinden tazminat hesabı yapılmasının hatalı olduğu, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonrasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, kusur tespitine ilişkin rapora itirazlarının dikkate alınmadığı hususlarına yöneliktir.

Davalı vekilinin istinaf nedenleri; müvekkili şirkete yapılan başvuru sırasında maluliyet raporu sunulmaması nedeniyle başvurunun usulüne uygun olmadığı ve davanın usulden reddi gerektiği, müvekkili şirketin dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğu, geçici iş göremezlik zararının teminat kapsamında olmadığı,

tazminat hesabının TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faiz uygulanması suretiyle yapılması gerektiği, hükme esas alınan maluliyet raporuna esas alınan yönetmeliğin sürekli maluliyet oranının belirlenmesine yönelik olmasına rağmen raporu düzenleyen heyet tarafından neye göre geçici iş göremezlik oranı belirlendiğinin açıklanması gerektiği, SGK tarafından davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı, davacının, koruyucu ekipman takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, gerekçeli kararın HMK m. 297'ye uygun düzenlenmediği hususlarına yöneliktir.

Dava, trafik kazasına bağlı cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemenin; gerekçeli kararını dayandırdığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; dosya kapsamına, kazanın oluş şekline uygun, denetime açık, gerekçeli ve ayrıntılı nitelikteki, hüküm vermeye elverişli ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapor ile uyumlu 15.01.2021 tarihli bilirkişi heyet raporunun hükme esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmamasına,

Dairemizin ve Yargıtay ilgili Dairesi'nin yerleşmiş içtihatları gereğince maluliyete yönelik raporların kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümleri uygulanmak suretiyle düzenlenmesi gerekmesi karşısında kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanmak suretiyle düzenlenen ATK 2. İhtisas Kurulu'nun 27.09.2019 tarihli 20819 sayılı raporu ile belirlenen % 9 maluliyet oranının tazminat hesabına esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmamasına,

davacının maluliyetine sebep olan yaralanmanın sağ kalkaneus (topuk kemiği) kırığı olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmamasında yasaya aykırılık bulunmamasına, 2918 Sayılı KTK'nin 26.04.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 97. maddesinde öngörülen dava açılmadan önce başvuru şartının, 15.04.2016 tarihinde açılan eldeki dava yönünden uygulanmasının mümkün olmamasına,

Dairemizin ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin içtihatları gereğince, tazminat hesabının TRH 2010 yaşam tablosu kullanılmak ve progresif rant yöntemi uygulanmak suretiyle yapılması gerekmesine ve SGK tarafından yapılan ödemenin mahsup edilmiş olmasına, bedensel zarar niteliğinde olan geçici iş göremezlik zararının davalı sigorta şirketinin sorumluluğunda bulunmasına, gerekçeli kararın;

tarafların iddia ve savunmalarına, toplanan delillere ve gerekçeye yer verilmek suretiyle HMK'nın 297.maddesine uygun düzenlenmiş olmasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen istinaf istemlerinin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak tarafı vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,2/İstinaf yasa yoluna başvuran davalıdan alınması gereken 1.638,22-TL harçtan peşin yatırılan 410,00-TL harcın düşümü ile bakiye 1.228,22-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

a/İstinaf eden davacıdan alınması gereken 615,40-TL harçtan peşin yatırılan 80,70-TL harcın düşümü ile bakiye 534,70-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, 4/İstinaf yasa yoluna başvuran taraflar tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerin kendileri üzerinde bırakılmasına,Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 361 ve 362. maddeleri uyarınca gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süresi içinde Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere,