İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2024/2540 K.2024/2033

İlk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Eldeki dava; trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara bağlı, geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl ve birleşen davaya ilişkin yapılan yargılama neticesinde; davacının asıl davasının reddine, birleşen davasının kısmen kabulüne, 28.197,50 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 06/10/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına göre davalıdan tahsiline karar verilen ve istinaf başvurusuna konu alacak miktarı 28.197,50-TL dir.

29906 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6773 sayılı kanunun 41.maddesi ile değişik HMK'nın 341/2.madde hükmü uyarınca miktar ve değeri 3.000,00-TL'yi geçmeyen mal varlığına ilişkin davalarda ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olup, hüküm tarihi olan 2024 yılı itibariyle kesinlik sınırı 28.250,00-TL'ye çıkartılmıştır.

HMK'nın 346/1.maddesi hükmü uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının miktarı itibariyle kesin olduğu durumlarda usulden red kararının yerel mahkemesince verilmesi gerekli ise de, temyiz merciine de aynı yetkinin tanındığı 01/06/1990 gün ve 1989/03-1990/04 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilmek suretiyle, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin ve isteminin.

HMK'nın 346/1 ve 352. maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararının kesin ve bu nedenle istinafı kabil kararlardan olmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, sonuç ve kanaatine varılmıştır.