İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2024/2565 K.2025/627

İlk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 11/10/2011 tarihinde dava dışı ... yönetimindeki davalı şirkete ZMSS Poliçesi ile sigortalı olan ... plakalı aracın müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu, sağlık kurul raporunda maluliyetinin %20 olarak tespit edildiğini, kaza sonrası tek aracı olan motosikletini kullanamaması nedeniyle ikamet ettiği Demre'den Kumluca'ya 51 km mesafede olan hastaneye 4 ay süresince gidip geldiği ve yol masrafı olduğunu belirterek,

fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 2.000,00-TL kaza nedeniyle doğan efor kaybı (sürekli) ve geçici iş göremezlik zararı ile yol masrafı ve tedavi giderlerinin sigorta şirketi limitle bağlı olmak kaydı ile dava tarihinden işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında sunduğu 17.12.2018 tarihli dilekçesi ile; maddi tazminat taleplerini fazlaya ilişkin dava ve hakları saklı kalmak kaydı ile davalı sigorta şirketi bakımından 200.000,00-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava öncesi yeterli belge ile başvuruda bulunulmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının maluliyetinin davaya konu kaza ile bağının bulunması gerektiğini, müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğini, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında, poliçe limitleri dahilinde sorumluluğunun bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece Mahkemesince.

"İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 09/12/2021 tarih ve 2019/3144 Esas - 2021/1966 sayılı kararı ile Mahkememizin 2014/1703 Esas 2019/322 Karar sayılı ilamın kaldırılmasına ve dosyanın mahkememize iadesine karar verilmiş olup, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 27.02.2018 tarihli raporu ile, kazanın meydana gelmesinde davacının kusursuz, dava dışı davalı sigorta şirketine sigortalı ...'nın karşı tam kusurlu olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumunun 29.09.2023 tarihli "Çalışma gücü ve Meslekte Kazanma Gücü ....

Yönetmeliği " kapsamında düzenlenen raporunda " davacı asilin %11,2 oranında maluliyetinin bulunduğu " iyileşme süresinin ise 9 aya kadar uzayabileceğinin, davacının 2 ay süreyle başka birisinin yardımına ihtiyaç duyabileceğinin belirtildiği, mahkememizce aktüerya bilirkişisinden alınan ve TRH 2010 yaşam tablosu ve güncel yasa ve içtihat hükümleri dikkate alınarak yapılan hesaplamada davacının kusur oranı dikkate alındığında talep edebileceği geçici iş göremezlik tazminatının 6.224,12 TL sürekli iş göremezlik tazminatının ise 788.672,25 TL, olarak hesap edildiği,

açılan davanın davalının teminat limiti doğrultusunda talep gibi 200.000,00-TL üzerinden kabulüne karar verilmesi gerektiği, dosya kapsamında davadan önce davalıya başvurulduğuna dair herhangi bir delil bulunmamakla temerrüt tarihi dava tarihi 19.12.2014 olduğu bu tarih itibariyle faize hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle.

Açılan davanın KABULÜ ile, 200.000,00-TL maddi tazminatın 19/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Karara karşı davalı ... Sigorta A.Ş.vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekilinin istinaf nedenleri; dava konusu trafik kazasına ilişkin 14/07/2024 tarihli kusur raporunda davacı tarafın %25 oranında kusurlu bulunduğu, 27/02/2018 tarihli ATK raporunda ise davacı sürücünün kusursuz bulunması nedeni ile iki rapor arasında çelişki meydana geldiği, mahkemece kusura ilişkin çelişki giderilmeden hazırlanan aktüer raporu esas alınarak karar verildiği, belirlenen tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, hükme esas alınan maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığı, hesaplamaya esas alınması gereken gelir asgari ücret iken belgelendirilmeyen bir gelirin esas alındığı,

SGK tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödemesi bulunup bulunmadığına dair bir araştırma yapılmadığı, aktüer raporunda belirlenen tazminat bedelinin fahiş olduğu, kabul anlamına gelmemekle birlikte bozma öncesindeki hesap tarihi dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiği, müvekkili şirkete usulüne uygun olarak ihbar edilmeyen kazaya ilişkin müvekkili şirketin temerrüdü söz konusu olmayacağından davacı yan lehine faize hükmedilemeyeceği, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Dava, trafik kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik zararı ile yol masrafı ve tedavi giderleri istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; hükme esas alınan kusur raporunun; kazanın oluş şekline, dosya kapsamına uygun, denetime ve hüküm vermeye elverişli olmasına göre hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına, maluliyet tespiti bakımından kaza tarihi itibariyle yürürlülükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğe göre tespit yapılmış bulunmasına,

hükme esas alınan 15/04/2024 tarihli bilirkişi raporunun asgari ücret esas alınarak hazırlanmış olmasına, tazminat hesabında karar tarihine en yakın asgari ücretlerin uygulandığı bilirkişi raporunun davalı lehine kazanılmış usuli hak olmadığı da gözetilerek hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına, SGK tarafından rücuya tabi bir ödeme yapılmamış olmasına, davalı aleyhinde dava tarihi itibariyle yasal faize hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına,

davacının hesaplanan maluliyet tazminatı miktarı 788.672,25-TL olup, davacının kask takmaması suretiyle müterafik kusurlu olması nedeniyle tazminat miktarından Yargıtay 4 ve 17.Hukuk Dairesi ile Dairemizin yerleşik kararları gereğince % 20 oranında indirim yapılması neticesinde davacının tazminat miktarının 630,937,80-TL olmasına,

ne var ki davalının poliçe limiti gözetilerek ve o miktarda tazminata hükmedilmesi gerekmekte olup, mahkemece de poliçe limiti nispetinde tazminata hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm istinaf sebepleri bakımından istinaf kanun yolu başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.