İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2017/583 K.2018/4

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, davacılar tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine heyetçe yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkili ....ün eşi, diğer davacılar .... ve ...in babası ....ün kullandığı araca, 10/06/2015 tarihinde davalılardan ...'nun kullandığı, davalı ... adına kayıtlı, davalı ... şirketinin zorunlu mali mesuliyet sigortasını temin ettiği ... ... plakalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada vefat ettiğini, müteveffanın asli kusurlu, davalı ...'nun ise tali kusurlu olduğunu belirterek 5.000 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve defin giderinin davalılardan, 30.000 TL. manevi tazminatın ise sürücü ve işleten olan davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare maddi tazminat talebinden feragat etmiş, manevi tazminat talebini ise davacı anne için 15.000 TL. çocukların her biri için 7.500'er TL. olarak açıklamıştır.

Davalı ... vekili, davalı ... vekili bakım, cenaze ve defin giderlerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, müvekkilinin sorumluluğunun sürücünün kusuru oranında ve poliçe limiti kapsamında olduğunu, faiz başlangıcının dava dilekçesinin tebliğ tarihinden 8 gün sonra olması gerektiğini, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, kazada sürücünün kusurunun olmadığını, ölen tarafından trafiğe çıkılmaması gereken pat-pat tabir edilen araçla gece vakti yola çıkılıp hiçbir önlem alınmadığını ve tam kusurlu olduğunu, cenaze defin giderlerinin Tokat Pazar ilçe belediyesince ücretsiz olarak yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dava hukuksal niteliği itibariyle, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile, davacılardan ... yönünden 1.000 TL, davacı ... yönünden 1.000 TL, davacı ... yönünden 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi 10/06/2015 gününden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'ndan alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, davalı .... yönünden vaki feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Davacılar vekilinin istinaf başvurusu, mahkemece takdir olunan manevi tazminat miktarlarının düşük olduğu yönüne ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. Hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda davacıların murisi ... 10/06/2015 tarihinde davalı ...'nun kullandığı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada vefat etmiş, geriye davacılar (eş ve çocukları) kalmıştır.

Tokat Ağır Ceza Mahkemesinde görülen ve halen Yargıtay'da olan ceza davasında sanık sürücünün cezalandırılmasına karar verildiği, ceza soruşturması sırasında C.Savcılığınca bilirkişiden ve yargılama aşamasında A.T.K. Ankara Grup Başkanlığından alınan ve birbirini teyid eden kusur raporlarına göre olayda davalı sürücünün tali kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihi, ceza yargılamasında tespit edilen kusur durumu, davacıların ölenle yakınlıkları yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte dikkate alındığında mahkemece belirlenen manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu kabul edilmekle, davacı tarafın bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b/2.maddesi gereğince kararın düzeltilerek, davacı eş için 4.000,00 TL., davacı çocuklar için ise 2.000,00'er TL. manevi tazminat hükmolunmasına dair, esas hakkında yeniden aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.