İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2018/4612 K.2019/3900

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle.

25.03.2011 tarihinde, davacıların oğlu ... araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu, ... sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araç ile ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla çarpışması sonucunda ... vefat ettiğini, kazaya karışan 3. araç plakası ve sürücüsünün tespit edilemediğini, davacıların vefat eden ... anne ve babası olduklarını, kazada yolcu olan müteveffanın tamamen kusursuz olduğunu, plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün asli kusurlu, müteveffanın içinde bulunduğu ... plakalı araç sürücüsü ... tali kusurlu olduğunu, ... plakalı araç sürücüsü ... ise kusursuz olduğunu,

Bursa 9.ACM 2011/286 Esas sayılı dosyasında kusura ilişkin ATK Trafik İhtisas dairesinden alınan rapor bulunduğunu, Güvence hesabı tarafından baba ... için 13.197,11 TL, anne ... için 15.057,00 TL ödemede bulunulduğunu, davalı ...A.Ş'nin ise baba ... için 13.197,11 TL, anne ...

15.057,11 TL tazminat ödediğini ancak yapılan bu ödemelerin yetersiz olduğunu ifadeyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla yapılacak aktüerya hesabıyla belirlenecek tazminattan şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacıları vekili ıslah dilekçesi ile talebini 65.173,65 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili cevap dilekçesinde özetle. Güvence Hesabının sadece plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün sebebiyet verdiği bedensel zarardan kusur oranı ile sorumlu olduğunu, aktüerya bilirkişisi tarafından hesaplanan rapora göre 23.09.2014 tarihinde ... için 13.197,11 TL, anne ...

15.057,00 TL olmak üzere toplam 28.254,00 TL makbuz ve ibraname karşılığında ödeme yaptıklarını, ödeme sorumluluğu yerine getirildiği gibi davacıların dava ile talep ettikleri tazminatın kazanın 25.03.2011 tarihinde meydana gelmesi sebebiyle KTK 109. maddesinde belirtilen 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden zamanaşımı yönünden de reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ...

A.Ş vekili cevap dilekçesi özetle; öncelikle yetki itirazında bulunduklarını, davada şirketin merkezinin bulunduğu İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın sigortalı araç sürücüsü ... ihbarını talep ettiklerini, ... alkollü araç kullanması sebebiyle mahkeme ilamına göre ... rücu edileceğini, ayrıca kazadan sonra sigorta şirketinde 27785-2nolu hasar dosyası açıldığını, tazminat hesabı yapıldığını, ... ölümü sebebiyle davacılara 03.10.2014 tarihinde toplam 32.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, yapılacak tazminat hesaplamasında yapılan ödemelerin de güncellenmesi gerektiğini,

sigorta şirketinin sigortalısının kusuru oranında tazminattan sorumlu olduğunu, ayrıca müteveffanın araçta hatır ile taşınması sebebiyle yapılacak tazminat hesabından asgari %25 oranında indirim yapılması gerektiğini, davanın öncelikle yetki yönünden usulden reddine, esasa ilişkin olarak da tazminat ödendiğinden ve zamanaşımı dolduğundan davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın kabulü ile, davacı .. için 33.707,16 TL, davacı ... için 31.466,49 TL'nin davalılardan ... A.Ş'den 03/10/2014 tarihinden, diğer davalı Güvence Hesabından 29/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine" karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; aktüer bilirkişi raporuna Yargıtay içtihatlarına aykırı, eksik ve hatalı oluşturulduğu gerekçesiyle itiraz ettiklerini,

itiraz dilekçesinin ekinde sunmuş oldukları bağımsız aktüer tarafından hazırlanan raporlar ile bilirkişiler tarafından hazırlanan rapor arasında ciddi fark ve çelişkiler olduğunu ve bu nedenle çelişkilerin giderilmesi amacıyla ek rapor alınmasını talep ettiklerini ancak bilirkişiler tarafından hazırlanan ek raporda itirazlar tartışılmadan ve değerlendirilmeden kök rapor ile paralel bir ek rapor hazırlandığını, bu nedenle yeni bir heyetten yeni bir bilirkişi raporu oluşturulmasını talep ettiklerini ancak yerel mahkeme tarafından taleplerinin reddedildiğini,

taleplerinin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ...

A.Ş. vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dosyada alınan kök ve ek bilirkişi raporuna karşı yapmış oldukları itirazların bilirkişiler ve yerel mahkeme tarafından değerlendirilmediğini, davacının gelir durumuna ilişkin yapılan tespitin gerçek dışı olduğunu ve eksik incelemeye dayandığı için hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, bilirkişiler tarafından yapılan tespitlerin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda da görüleceği üzere SGK hesap dökümüne göre müteveffanın asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğini, bilirkişi raporunda bu hususların dikkate alınmadan hesaplama yapıldığını,

bu şekilde farazi bir hesaplamanın kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirketin sigortalısının kusuru uyarınca sorumlu olduğunu, ancak bilirkişi raporunda bu husus nazara alınmadan hesaplama yapıldığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili şirketin sorumluluğunun en fazla 29.328,14 TL ile sınırlı olduğunu, Yargıtay kararları gereğince yapılan ödemelerin rapor tanzim tarihine göre güncellenerek hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, ancak raporda tanzim tarihine ilişkin herhangi bir bilgi bulunmadığını,

dolayısıyla yapılan güncellemeleri kabul etmediklerini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili istinaf başvuru dilekçesinde: davacı tarafından müteveffanın gelirini bordro ve SGK kayıtları ile ispat etmesi gerektiğini, aksi halde asgari ücretin gelire esas alınması gerektiğini, hayatın olağan akışına aykırı olarak belirlenen ve hiçbir belgeye dayanmayan gelirin baz alındığı bilirkişi raporunun yerel mahkeme tarafından hükme esas alınmasının hatalı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Dava,

ölümlü trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.Dosya kapsamından, 25.03.2011 tarihinde davalı ...

A.Ş.'ye ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araca, arkasından plakası tespit edilemeyen bir aracın çarpması ile ... plaka sayılı aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek ... plakalı araca çarpması ile meydana gelen trafik kazasında ... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunan davacıların desteği ... vefat ettiği, olay nedeniyle müteveffanın desteğinden mahrum kalan davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep ettiği anlaşılmaktadır.Davalı ...

A.Ş. vekilinin kusura ilişkin istinaf talebi bakımından değerlendirme yapıldığında.

Aynı olay nedeniyle ceza yargılamasının yapıldığı Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/286 Esas sayılı dosyasına sunulan ve hükme esas alınan 272/10/2011 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre kazanın meydan gelmesinde plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kusurlu davranışının sonuç üzerinde asli derecede etken olduğu, sürücü ... tali, sürücü Muharrem Düzgün'ün kusursuz olduğunun tespit edildiği görülmektedir.

Bu durumda Mahkemece aldırılan kusur raporuna göre de müteveffanın içinde yolcu olarak bulunduğu zmms sigortalı araç sürücüsüne (...) % 45, plakası belirlenemeyen araca ise % 55 kusur verilmiş olması nedeni ile ceza yargılaması sırasında alınan kusur raporu ile Mahkemece alınan bilirkişi raporunun birbiriyle örtüştüğü ve olayın oluşuna uygun düştüğü nazara alındığında kusura yönelik istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan aktüerya raporunda müteffanın 01.07.2013 askerden dönüş tahmini tarihine göre bu tarihten önce asgari ücret,

bu tarihten sonra varsayımsal 9/1 dereceden işe başlayan memurun ücreti baz alınarak hesaplama yapılmış, Güvence Hesabı tarafından yapılan ödemenin mahsubunun hangi tarih esas alınarak yapıldığı açıklanmamıştır. Yine İlk Derece Mahkemesince tarafların itirazları gerekçeli olarak değerlendirilerek gerekirse ek rapor alınması düşünülmemiştir. Aküerya raporu bu haliyle hüküm vermeye ve denetime elverişli değildir.

Bu durumda İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken desteğin üniversite öğrencisi olduğu bildirildiğine göre, okuduğu ilgili üniversiteden öğrenim bilgilerinin istenmesi, yaşasaydı mezun olacağı muhtemel tarih ve mezun olması halinde eğitim aldığı alana göre yapabileceği işin ne olduğunun sorulması; gelen bilgilere göre, desteğin mezun olduğunda yapacağı mesleğine göre elde edebileceği gelirin saptanması için emsal gelir araştırması yapılması, ilgili meslek odaları ve meslek kuruluşlarından mezuniyetinden itibaren ne kadar sürede iş bulabileceği, emsal gelirinin ne kadar olacağı gibi hususların sorulması;

bu tespitlerden sonra desteğin belirlenen geliri üzerinden maddi tazminat hesaplaması yaptırılması ve davalı Güvence Hesabının davadan önce ödediği bedelin, ödemenin yapıldığı tarih ile zarar hesabının yapıldığı tarih arasında işleyen yasal faiz hesaplanarak sigorta ödemesinin güncellenmesi ve güncellenmiş miktarın, tazminat miktarından mahsup edilmesi suretiyle hesaplama yapılması konusunda ek rapor yada başka bir aktüreya bilirkişisinden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesidir (Benzer yönde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16/07/2018 tarih, 2015/13074 E. ve 2018/7185 K., 01.06.2017 tarih,

2014/23469 E. ve 2017/6278 K. sayılı karaları).Açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK'nın 353/1-a/6. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.