İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2019/3582 K.2021/2241

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Sigortalı olmayan ... plakalı aracın, 24.05.2016 tarihinde sürücüsü ... sevk ve idaresindeyken müvekkili ... sevk ve idaresindeki ... plakalı motosiklete çarpması neticesinde çift taraflı ve yaralanmalı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin yaralandığını, geçirdiği kaza neticesinde sürekli sakat kaldığını, uzun süre tedavi görmek zorunda kaldığını beyanla, sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL nin olay tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 32.717,97 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle. Davacının geçici iş görememezlik tazminat talebinin Güvence Hesabından karşılanacak zararlar arasında yer almadığını, davacının geçici iş görememezlik tazminatı güvence hesabından talep edemeyeceğini, davacının trafik kazası esnasında sürücüsü olduğu ... plakalı motorsikleti kasksız olarak kullanmış olması halinde müterafık kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın Kabulü İle, 3.369,56 TL geçici işgöremezlik ve 29.348,41 TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 32.717,97 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 22/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine," karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

Karşı tarafın başvuru şartının gerçekleşmediğini, müvekkili kurumun 18.07.2016 tarihli cevap yazısında dava konusu kazanın 24.05.2016 tarihinde meydana geldiği ve tedavi sürecinin devam ettiğinin görüldüğünü, davacının talebinin değerlendirilebilmesi için tedavinin sonunda resmi ve yetkili bir hastaneden alınacak sağlık kurulu raporu aslının müvekkil kuruma ibraz edilmesinin talep edildiğini, aynı tarihli cevap yazısında söz konusu raporda arazların oluşturduğu tüm vücut fonksiyon kayıplarının değerlendirilmesi, arazların 24.05.2016 tarihli trafik kazasından kaynaklandığı,

kalıcı ve sürekli olduğunun belirtilmesi gerektiğinin belirtildiğini, başvuru esnasında müvekkil kuruma istenilen belgelerin ihraz edilmemiş olduğunu, davacı tarafından bu belgeler ibraz edilmediğinden dolayı ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, davalının geçici iş görememezlik tazminatından sorumlu olmadığını, davacının sürücü belgesi bulunmadığı halde motosiklet kullandığının kaza tespit tutanağı'ndan anlaşılmakta olduğunu, davacının sürücü belgesi olmadığı halde bilerek araç kullanmasının müterafik kusurlu olduğunu gösterdiğini, maluliyet raporunun “özürlülük ölçütü,

sınıflandırması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmelik” esasları çerçevesinde düzenlenmiş bir rapor olmadığını, temerrüt tarihinin hatalı tespit edildiğini, muaccel bir alacağı olmadığını, davacının alacağına faiz yürütüleceği düşünülse bile faizin ancak dava tarihinden itibaren yürütülmesi gerektiğini belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır. Dosya kapsamından.

24/05/2016 tarihinde dava dışı ...nın sevk ve idaresindeki trafik sigortası bulunmayan ... plakalı aracın, davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı motosiklete çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında, davacının yaralanmasına bağlı olarak davalı Güvence Hesabından maddi tazminat talep edildiği anlaşılmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97. maddesinde 6704 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle değişiklik yapılarak, zarar görenin, dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerektiği düzenlenmiş, aynı değişiklikle sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması hâlinde, zarar gören dava açabileceği veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabileceği belirtilmiştir.

6704 sayılı Kanun'un 26.04.2016 tarih, 29695 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanması ile yayım tarihi olan 26.04.2016 tarihinden itibaren KTK'nın 97. maddesinde yapılan değişiklik yürürlüğe girmiştir.Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 18/10/2018 tarih, 2015/ 16222 E. ve 2018/9271 K.sayılı kararında açıklandığı üzere "Güvence Hesabı yönünden faizin başlangıç (temerrüt) tarihi belirlenirken, ilgililerce gerekli belgeler de ibraz edilerek Güvence Hesabı Yönetmeliği'nin 9, 14 ve 15. maddelerinde yazılı biçimde fona başvurulduğu halde ödeme yapılmamışsa başvuru tarihinden itibaren Güvence Hesabının temerrüde düştüğünün kabulü gerekir.

Gerekli belgeler ibraz edilmeksizin başvuruda bulunulmuş ya da hiç müracaat edilmemiş ise Güvence Hesabının temerrüdünden bahsedilemeyeceğinden faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü gerekir."Somut uyuşmazlıkta, dava tarihi itibariyle 2918 sayılı KTK'nın 97. maddesinde yapılan değişiklik yürürlükte olup dava tarihinden önce davalı sigorta Şirketine yapılan başvurunun eksik evrak nedeniyle karşılanmadığı anlaşılmaktadır.

Eksik olduğu bildirilen kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte belirlenen kriterleri sağlayan maluliyet oranını gösterir sağlık kurulu raporunun alınması için geçecek süre nazara alındığında KTK'nın 97. maddesinde öngörülen 15 günlük cevap süresinin makul olmayacak şekilde aşılması sonucu doğacağından KTK'nın 97. maddesine göre başvuru yapıldığının, ancak başvurunun sonuçsuz kaldığının kabulü gerekir.

Bu itibarla dava tarihinden önce davalıya başvuru yapılmış olduğu anlaşıldığına göre başvuru dava şartının gerçekleşmediğine ve faiz başlangıç tarihine yönelik davalı vekili istinaf itirazları yerinde değildir.

2918 sayılı KTK 98. maddesinde SGK'nun sorumlu olduğu tedavi giderleri açıkça sayılmış olup bu giderler kapsamında geçici iş göremezlik tazminatının bulunmadığı açıktır.Yeni Genel Şartların A.5.b maddesinde açıklanan sağlık giderleri teminatının Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olduğu düzenlenmesi ile aynı yönde değişiklik 2918 sayılı KTK'da yapılmadığından Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı iptal kararı gereğince yeni Genel Şartların A.5.b maddesi sigorta şirketinin sorumluluğunu daraltan nitelikte olduğundan uygulanamayacaktır.

Bu nedenle davalı vekilinin geçici iş göremezlik zararının poliçe teminatı kapsamında olmadığına yönelik istinaf itirazları yerinde değildir.Her ne kadar dosya kapsamından davacının sürücü belgesiz olarak motosiklet kullandığı anlaşılıyor ise de, sürücü belgesiz motosiklet kullanması idari para cezasına gerektiren sürüş kusuru olup zararın artmasına yol açan müterafik kusur olarak nitelenemeyeceğinden müterafik kusura değinen istinaf talepleri de yerinde değildir.

Trafik kazası nedeniyle açılan tazminat davalarında maluliyete ilişkin alınacak raporların nasıl düzenleneceğine ilişkin ne Karayolları Trafik Kanun’un da ne de Türk Borçlar Kanunu'nda düzenleme yapılmamış, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin içtihatları ile kaza tarihine göre dönemsel olarak uygulanması gereken Yönetmelikler açıklanmıştır.

Buna göre maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01.09.2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01.06.2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

(Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2021/3010 E. ve 2021/1556 K., 2021/768 E. ve 2021/2172 K., tarih, 2020/835 E. ve 2021/2735 K., 2018/3614 E. ve 2020/3544 K., 2018/3470 E. ve 2020/153 K.sayılı kararları).

Somut olayda, mahkeme tarafından hükme esas alınan maluliyet raporunun "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre düzenlendiği, kaza tarihine göre uygulanması gerken Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediği anlaşıldığına göre davalı vekilinin istinaf itirazı yerindedir.

O halde İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken, ATK'dan ya da başka bir Üniversite Hastanesinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümünden oluşturulacak aralarında adli tıp uzmanı da bulunan uzman doktor heyetinden, kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmeliği" hükümlerine uygun olarak davacıda var olduğu ileri sürülen yaralanmaya bağlı geçici iş göremezlik oluşup oluşmadığı,

oluşmuş ise süresi, kalıcı işgöremezlik durum ve oranının ne olduğu ve tespit edilecek maluliyetin kaza ile illiyeti bulunup bulunmadığı konularında, dosya içerisinde bulunan tedavi evrakları ile dosyada mevcut olan taraflarca sunulan delilleri de irdeler biçimde denetime elverir nitelikte maluliyet raporu alınması.

Tespit edilecek maluliyet oranına göre ilk rapor tarihi itibariyle aktüer bilirkişiden ek rapor alınması ve sonucuna göre usuli kazanılmış haklarda gözetilerek karar verilmesi olmalıdır. Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-a/6. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.