İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2021/1643 K.2023/2505

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile.

25/01/2018 günü 08:30 sularında ... yönetimindeki ... plakalı yolcu taşıyan ticari minibüsün, kırmızı ışıkta geçerek dava dışı 3. şahıs yaya ...'ye çarptığını ve kaza esnasında minibüs şoförünün ani fren yapması neticesinde araç içerisinde ayakta yolcu olarak bulunan müvekkilinin minibüsün merdiven boşluğuna düşmesi ve diğer ayaktaki yolcuların onun üzerine düşmesi neticesinde diz kapak bölgesinin parçalanmasına neden olduğunu ve müvekkilinin yaralanarak ciddi boyutta beden ve iş gücünü kaybettiğini, minibüs şoförünün %100 oranında kusurlu olduğunu,

davalıların kusurları nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası açılması zorunda kalındığını belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kaymak kaydıyla şimdilik 5.000-TL manevi tazminatın kaza tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte araç sürücüsü ...'dan tahsili ile müvekkiline ödenmesine, kusur derecelerinin ayrı ayrı tespiti ile tespit edilen kusur oranlarına göre 10.000,00-TL maddi tazminatın, olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davacı vekili 16/04/2018 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinin 2. maddesinde araç sürücüsü ... ile "araç maliklerinden müştereken ve müteselsilen tahsili" ile müvekkiline ödenmesi şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davacı tarafın netice-i talep kısmını genişletmesine muvafakatinin olmadığını, dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediğini, davacının yaralanmasının kendi kusurunun mevcut olduğunu, davacının sakat kaldığı iddiasının ispata muhtaç olduğunu, davacının mezkur düşme olayı ile alakalı yaralanmasına ilişkin sürekli işgücü kaybına ilişkin ATK maluliyet raporu aldırılmasını talep ettiğini, davacıya kaza sonra mağduriyetini bir nezbe karşılamak amacıyla 1.000 TL ödeme yaptığını, açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Sigorta Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; dava öncesi sigorta şirketine başvuru yapılması gerektiğini, söz konusu başvurunun dava açıldıktan sonra yapıldığını, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, tarafların kusur oranlarının tespiti bakımından dosyanın ATK'ya sevkinin gerektiğini, davacının maluliyetinin oranının tespiti bakımından dosyanın ATK'ya sevkinin gerektiğini, müvekkili şirketin söz konusu zarardan poliçe teminat limitleri dahilinde sorumlu olduğunu,

müvekkili şirkete herhangi bir başvuru yapılmamış olması halinde faiz başlangıcının dava tarihi olması gerektiğini beyanla açılan davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın dava dilekçesindeki netice-i talep kısmını genişletmesine muvafakati olmadığını, dava dilekçesinde kendisine ilişkin olarak manevi tazminat talep edilmediğini, bu anlamda tavzih veya tashih yolu ile davaya taraf eklenemeyeceğini, davacının yaralanmasının kendi kusuru olduğunu, davacının minibüste ayakta durarak ani fren neticesi ile yere düştüğünü, boş koltuğa oturmadığını, emniyet kemerini takmayarak kusurlu hareket ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 25/01/2018 tarihinde ... yönetimindeki ... plakalı yolcu taşıyan ticari minibüsün kırmızı ışıkta geçerek ...'ye çarptığını, kaza esnasında ani fren nedeniyle ayakta bulunan müvekkilinin yaralanarak ciddi boyutta beden ve iş gücünü kaybettiğini, davalının Bakırköy 2 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/344 Esas sayılı dosyası ile aynı olay nedeniyle araç sürücüsü,

araç sahibi ve ilgili sigorta aleyhine açılan davada alınan kusura ilişkin bilirkişi raporunda olayda %50 kusurlu olduğunun tespit edildiğini belirterek huzurdaki dava ile Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2018/344 E. s. dosyasıyla birleştirilmesini talep ettiği görülmüştür.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/344 Esas sayılı asıl dava yönünden; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacının maddi tazminata ilişkin davası yönünden davanın kabulü ile,

davacının geçici iş göremezlik talebinin kabulü ile toplam 4.809,00-TL geçici iş görmezlik zararı maddi tazminatının dava tarihi olan 03/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının sürekli iş göremezlik talebinin kabulü ile toplam 18.370,00-TL sürekli iş görmezlik zararı maddi tazminatının 5.191,00-TL'lik kısmının dava tarihi olan 03/04/2018 tarihinden itibaren, 13.179,00-TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 21/07/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

davacının manevi tazminata ilişkin davası yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacı için 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihi olan 03/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, Birleşen Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/351 Esas sayılı dosyası yönünden; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacının maddi tazminat talebi yönünden davasının kabulü ile,

davacının geçici iş göremezlik talebinin kabulü ile toplam 4.809,00-TL geçici iş görmezlik zararı maddi tazminatının dava tarihi olan 21/05/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının sürekli iş göremezlik talebinin kabulü ile toplam 18.370,00-TL sürekli iş görmezlik zararı maddi tazminatının 5.191,00-TL'lik kısmının dava tarihi olan 21/05/2019 tarihinden itibaren, 13.179,00-TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 21/07/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

davacının manevi tazminata ilişkin davası yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacı için 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihi olan 21/05/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı müvekkilinin kusurlu bulunmasının akıl karı olmadığını, bilirkişi tarafından düzenlenen ... plakalı minibüs şoförü ... ve davalı müvekkili ...'nün %50'şer oranda kusurlu oldukları rapor ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisasa Dairesinin 269/05/2019 tarihli raporunun 2.bölümü maddi vakıa ve olayın oluşuna uygun olmadığını raporlar doğrultusunda mahkemece oluşturulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu, teknik bir arıza ileri sürülmediği sürece, 2918 sayılı KTK da, trafik kuralları ışığında, mahkemenin bu yönde değerlendirme yapması gerektiğini,

konuların uzmanlığı veya teknik bilgiyi gerektiren bir durumun söz konusu olmadığını, bir trafik kazasının çözümünün, uzmanlık veya teknik bir bilgiyi gerektirmeyeceğini, bilirkişiler tarafından hazırlanan raporun maddi vakıa ve olayın oluşuna uygun olmadığını belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.

Dosya kapsamından, 25/01/2018 günü saat 08:30 sıralarında davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı minibüs ile Zeytinburnu istikametinden, sahil istikametine doğru seyri sırasında olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, seyir istikametine göre yolun sağından taşıt yoluna giren ve yaya geçidini kullanarak karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'ye fren tedbiri ile çarpması ve ani fren tedbiri etkisi ile minibüsün içerisinde yolcu olarak bulunan ...'nın dengesini kaybederek minibüsün içerisine düşmesi ve yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana geldiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda minibüs sürücüsü ve yayanın her ikisi de yeşil ışıkta geçtiklerini belirttiklerinden, olay anını gösterir kamera kaydı ve tanık bulunmadığından Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2007/11-104 E.- 2007/180 K. sayılı kararına dayanarak davacının yaralanmasında kusursuz olduğu, yayanın ve minibüs sürücüsünün %50 oranında eşit kusurlu oldukları kanaatini belirtmiştir. ATK Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda ise ikili ayrım yapılarak "... olayda.

1. durumda; (sürücünün kırmızı ışıkta geçmesi halinde) sürücü ...'ın %100 oranında kusurlu olduğu, yaya ...'nün kusursuz olduğu, ...'nın kusursuz olduğu, 2.durumda;( yayanın kırmızı ışıkta geçmesi halinde) sürücü ...'ın %20 oranında kusurlu olduğu, yaya ...'nün %80 oranında kusurlu olduğu, ...'nın kusursuz olduğu kanaati..." belirtilmiştir. İlk Derece Mahkemesince %50 kusur esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından, istinaf eden birleşen dosya davalısı ...'ye 04/08/2020 tarihinde asıl dava dilekçesi ve ekleri, tensip tutanağı, duruşma tutanakları, 15/11/2018 ve 11/02/2018 tarihli bilirkişi raporları, ATK Trafik İhtisas Dairesi raporu, ATK 2. İhtisas Dairesi raporu, birleşen Bakırköy 1.ATM' nin 2019/351 Esas sayılı dosyasına ait dava dilekçesi ile 2019/351 Esas - 2019/657 Karar sayılı 10/06/2019 tarihli gerekçeli kararı, ıslah dilekçesinin tebliğ edildiği bu davalının 24/12/2020 tarihli celsede beyanda bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda alternatifli olarak kırmızı ışıktan geçme durumuna göre kusur oranı tayin edilmiştir. Bu haliyle meydana gelen kazada hangi araç sürücüsünün kırmızı ışıkta geçtiği belirlenmiş değildir.

Bu durumda, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatları uyarınca tarafların kazanın meydana gelmesinde % 50 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek zararın yarı yarıya paylaştırılması gerektiğinden Mahkemece de davalı sürücü ve yayanın kazanın meydana gelmesinde % 50 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Zarar gören davacı, TBK'nın 162 ve 163. maddesi gereğince müteselsil sorumluların hepsine karşı dava açabileceği gibi bunlardan sadece birine karşıda tazminat davası açabilir. Bu duruma göre, zarara uğrayanın, müteselsil sorumlulardan birini yada bir kaçını seçip onlara karşı tazminat davası açması halinde eğer borç ödenmemişse diğer sorumlu hakkında da zararın tümü için tazminat davası açmasını engellemez. Çünkü zarar görenin tatmini oranında tazminat borcu sona erer.

Bu durumda mahkemece birleşen dava ödetilmesine karar verilen tazminat için asıl dava ile de aynı hüküm kurulduğu halde "hükme tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla" ibaresi yazılmamış olması doğru olmamış ve bu nedenle hükmün düzeltilmesi gerekmiştir.

Bu nedenle; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek aşağıda yazılı olduğu şekilde esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.