İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2019/21 K.2021/1219

İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.10.2018 tarih 2017/1240 Esas 2018/1083 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, 20.02.2016 tarihinde, davalının ZMMS sigortacısı olduğu aracın, yaya haldeki müvekkiline çarpmasıyla meydana gelen kazada,yaralanan müvekkilinin sakat kaldığını, başvuru üzerine açılan hasar dosyasında davalı tarafından 8.456,47 TL kısmi ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin gerçek zararı karşılamadığını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla, 50,00 TL kalıcı iş göremezlik ( malüllük ) ve 25,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 25,00 TL bakıcı gideri olmak üzere şimdilik toplam 100,00 TL maddi tazminatın kısmi ödemenin yapıldığı 02.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline kara verilmesini talep ve dava etmiş ,ıslah dilekçesiyle geçici iş göremezlik talebini 2.119,42 TL' ye kalıcı iş göremezlik tazminatı talebini 3.671,78 TL' ye yükselterek toplam 5.791,20 TL tazminatının, kısmi ödemenin yapıldığı 02.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir

CEVAP

Davalı vekili,davacıya ibraname karşılığında toplam 8.456,47 TL tazminat ödendiğini, müvekkil şirketin sorumluluğunu yerine getirmiş olduğunu, davayı kabul anlamına gelememekle birlikte müvekkil şirketin bakiye sorumluluğu tespit edilirken ödeme tarihindeki verilere göre ödeme tarihinde bakiye sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tespitinin gerektiğini, geçici iş göremezlik kaybı talebinin teminat kapsamında olmadığını, tedavi süresince ihtiyaç duyacağı bakıcı gideri yönünden müvekkil şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkil şirket temerrüde düşmediğinden ve davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden, müvekkil şirket aleyhine yargılama giderine, faize ve vekalet ücretine hükmolunmaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre ; kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün %30 oranında, davacının ise %70 oranında kusurlu olduğu, kaza sebebi ile davacıda %13 oranında daimi iş gücü kaybına, 6 ay sürede geçici iş gücü kaybına neden olacak şekilde yaralanma meydana geldiği,

davacının daimi iş gücü kaybından kusur oranına göre tazmini gereken miktarın davalı sigorta şirketince yapılan güncellenmiş kısmi ödeme miktarı mahsup edildiğinde 3.671,78 TL, geçici iş gücü kaybından doğan ve kusur oranına göre tazmini gereken zarar miktarının ise 2.119,42 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.119,42 TL geçici iş gücü kaybı, 3.671,78 TL daimi iş gücü kaybı olmak üzere toplam 5.791,20 TL maddi tazminatın 02.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı vekili, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartlarında, geçici iş görmezlik tazminat talepleri sağlık giderleri kapsamında kabul ederek açıkça teminat kapsamı dışında bırakıldığını, poliçe tanzim tarihi 09.06.2015 ve dava konusu kaza 15.11.2015 tarihinde meydana gelmiş olup , 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren poliçe genel şartları A-5 b bendi uyarınca talebin teminat kapsamında kalmadığını, genel şartlara göre,

kaza nedeniyle mağdurun tedavisine başlanmasından itibaren mağdurun sürekli sakatlık raporu alana kadar tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı giderleri, tedaviyle ilgili diğer giderler ile trafik kazası nedeniyle çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderlerin, sağlık gideri teminatı kapsamında olup, sağlık giderleri teminatının ....nun sorumluluğunda olduğunu, sağlı giderleri teminatının sigortacı yönünden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesi hükmü gereğince sona erdiğini, sürekli sakatlık teminata dahil edilmediğini,

çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık gideri olarak kabul edilmiş olup sağlık gideri teminatı kapsamında olduğunu, sağlık ve tedavi giderleri dolayısıyla müvekkil şirketin herhangi bir sorumluluğu kalmayıp tüm sorumluluğun ....' ya ait olduğunu,ATK raporunda 6 aylık iyileşme süresinin ne kadarlık kısmında davacının % 100 iş göremez olduğunun tespitinin yapılması için ek rapor alınması gerektiğini, hatıl raporun hükme esas alındığını ileri sürmektedir.

GEREKÇE

Dava, davalı sigorta şirketince ZMMS poliçesi ile teminat altına alınan sigortalı aracın neden olduğu trafik kazasında davacının yaralanmasından kaynaklı geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı ile bakıcı giderinin tahsili istemlidir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen raporda, davacıda trafik kazasına bağlı olarak oluşan sürekli sakatlık oranının %13 olduğu, tıbbi iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren 6 ay olarak belirtildiği, bu tespitlere göre hesap raporunun düzenlendiği, davalı tarafça raporlara itiraz edilmediği, ilk derece mahkemesince raporların hükme esas alınarak, davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Geçici işgöremezlik ve bakıcı gideri talepleri yönünden sigorta şirketlerinin sorumluluğunun devam etmekte olmasına ( Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2021/3583 E.- 2021/3799 K. ve 2021/9666 E.- 2021/2206 K.sayılı kararları ) , davacının bel omurunun kırılması ve % 13 kalıcı olarak sakat kalması nedeniyle hesaplanan bakıcı giderinin makul olmasına göre, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi doğru olup, davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde değildir.

İstinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.