İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/145 K.2024/1543

İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 11.06.2021 tarih 2020/282 Esas 2021/516 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, davalı borçlu şirket tarafından müvekkili bankanın .../... şubesinden 17.07.2012 tarihli 750.000,00 TL bedelli. 14.03.2016 tarihli 300.000,00 Euro bedelli. 14.03.2016 tarihli 825.000,00 TL bedelli.

22.03.2017 tarihli 1.100.000,00 TL bedelli kredi sözleşmeleri ile kredi kullanıldığını, kredilerin riske dönüşmesi üzerine borçlu şirket ile ipotek borçlusu ve kefillere 26.10.2018 tarihli hesap kat ihtarnamesi gönderildiğini, hesap kat ihtarnamesinin borçlulara tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine İzmir 7. İcra Müdürlüğü’nün 2019/4419 E. sayılı dosyasında genel haciz yoluyla icra takibi başlatıldığını, davalıların alacağın ferilerine itiraz ettiklerini belirterek davalıların itirazlarının iptaline,

müvekkili yararına alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalılar vekili, kredi sözleşmelerinin tek taraflı ve matbu hazırlandığını, karşılıklı bir iradenin varlığından söz edilemeyeceğini, müvekkillerinin sözleşmenin zayıf tarafı olduklarını, faiz ve diğer yaptırımlar konusunda müvekkillerinin iradesinin bulunmadığını, müvekkili şirketin ödeme güçlüğü çektiği bir ortamda müvekkiline tüm kredinin 1 gün içerisinde ödenmesi gerektiğinin ihtar edilmesinin ve müvekkilinin de bunu ödeyemeyeceğinin açık olduğunu, davacının kredi borcunu asıl kullanan şirket ile ilgili olarak yasal yola başvurmadan doğrudan müvekkilleri hakkında yasal işlem yaptığını, bileşik faizin tacir olmayan müvekkilleri ... ve ... açısından uygulanmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda davacı banka ile davalı şirket arasında 17.07.2012 düzenleme tarihli 750.000,00 TL limitli. 14.03.2016 düzenleme tarihli 300.000,00 Euro limitli.

14.03.2016 düzenleme tarihli 825.000,00 TL limitli ve 22.03.2017 düzenleme tarihli 1.100.000,00 TL limitli kredi çerçeve sözleşmelerinin düzenlendiği, davalılar ... ve ....’in kredi çerçeve sözleşmelerinin tamamını müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, her birinin kefalet limitinin 2.675.000,00 TL ve 300.000,00 Euro olarak belirlendiği, TBK hükümleri doğrultusunda kefalet türü, kefalet tarihi ve kefalet limitinin el yazısı ile yazıldığı, sözleşmelere istinaden davalı asıl borçlu şirkete taksitli ticari kredi, döviz kredisi ve KMH’dan krediler kullandırıldığı,

kredilerin riske girmesi üzerine kredi hesaplarının kat edilerek davalılara ihtarname gönderildiği ve davalıların 03.11.2018 tarihinde temerrüde düştükleri, ihtar sonrası riskin devam etmesi üzerine davalılar aleyhine icra takibine başlandığı,

faiz alacağı yönünden istekle bağlı kalınarak 14/03/2019 takip tarihi itibariyle 1.037.604,87 TL’si asıl alacak, 178.643,68 TL’si işlemiş faiz, 606,00 TL’si ihtiyati haciz vekalet ücreti olmak üzere toplam 1.216.854,55 TL banka alacağından davalı şirketin asıl borçlu sıfatıyla, diğer davalıların tahsilinde tekerrür olmamak kaydıyla müteselsil kefil sıfatıyla sorumlu oldukları, davacı bankanın takip tarihinden itibaren 961.431,26 TL ticari krediler asıl alacağına sözleşme hükümleri gereği yıllık % 57 oranında,

76.173,61 TL KMH asıl alacağına 5464 sayılı yasanın 26.3 madde hükmü gereği TCMB tebliğleri ile belirlenen yıllık %33 oranında temerrüt faizi, ve faizin %5 gider vergisini uygulama ve isteme yetkisinin bulunduğu yönünde görüş bildirildiği, bilirkişinin davacı banka asıl alacak miktarına ilişkin hesaplamasının yasaya ve sözleşme hükümlerine uygun olduğu, KMH akdi ve temerrüt faiz oranlarının 5464 sayılı yasanın 26.3 madde hükmü gereği TCMB tebliğleri ile belirleneceği, 23.10.2018 hesap kat tarihinde temerrüt faiz oranının yıllık %33 olarak belirlendiği,

bilirkişi raporundaki faize ilişkin tespitlerin açıklayıcı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, düzenlenen sözleşmenin 4.2. maddesine göre müşterinin, aynı tür krediler ve hesaplar için banka tarafından TCMB tarafından bildirilen TL/YP en yüksek cari akdi faiz oranının %100 fazlası olarak belirlenen oranda ve bu oranların değişmesi halinde değişen oranlarda temerrüt faizi uygulamasını ve bu tutarları ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği, bu maddeye göre davacı bankanın da 15/08/2018 tarihli faiz tebliğinde en yük kredi faiz oranının yıllık %38 olduğu,

%38 akdi faizin %100 eklenmesiyle temerrüt faizinin yıllık %76 oranına tekabül ettiği ancak davacı bankanın %38 akdi faize %50 ilavesiyle temerrüt faiz oranını yıllık %57 olarak istediği, bu oranın ticari kredilere uygulanabileceği.

KMH akdi ve temerrüt faiz oranlarının 5464 sayılı yasanın 26.3 maddesi gereğince TCMB tebliğleri ile belirlendiği, kredi hesabının kat edildiği 23/10/2018 tarihinde akdi faiz oranının yıllık %27, temerrüt faiz oranının yıllık %33 olarak belirlendiği, TCMB'nin belirlediği ve 14/02/2014 tarihli faiz tebliğinde en yüksek kredi faiz oranı olan yıllık % 40 akdi faiz oranına %50 eklenmesiyle bulunan yıllık %60 faiz oranını uygulayabileceği, dolayısıyla davacı bankanın faiz isteğinin ve uyguladığı temerrüt faizinin genel kredi sözleşmesinin 4.2. maddesine ve akdi ve temerrüt faizi oranlarının TCMB tebliğlerine uygun olduğu,

dava konusu kredi hesabının davacı banka tarafından 23/10/2018 tarihinde kat edildiği, hesap kat ihtarnamesinin davalılara 01/11/2018 tarihinde tebliğ edildiği, ihtarnamede verilen 1 günlük sürenin eklenmesi ile birlikte davalıların temerrütünün 03/11/2018 tarihinde oluştuğu; davalıların davacı bankaya icra takip tarihi itibariyle 1.037.604,87 TL'si asıl alacak, 178.643,68 TL'si işlemiş faiz, 606,00 TL'si ihtiyati haciz vekalet ücreti olmak üzere toplam 1.216.854,55 TL borçlarının bulunduğu,

davalıların bu miktar borca itirazlarında haksız oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, İzmir 7. İcra Müdürlüğü’nün 2019/4419 sayılı dosyasında davalıların 1.037.604,87 TL’si asıl alacak, 178.643,68 TL’si işlemiş faiz ve 606,00 TL’si ihtiyati haciz vekalet ücreti olmak üzere toplam 1.216.854,55 TL borca itirazlarının iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili, müvekkili banka asıl alacağının eksik hesaplandığını, bilirkişi raporuna karşı itirazları yönünden ek rapor alınmasını talep ettiklerini, ancak mahkemece bu hususun göz ardı edildiğini, bilirkişi raporunda; asıl alacağın 1.037.604,87 TL olarak hesaplandığını, oysa ki müvekkili bankanın asıl alacağının 1.042.009,47 TL olduğunu, KMH kredisinden kaynaklı alacak yönünden yıllık % 33 oranında temerrüt faizi işletilebileceğine karar verilmesinin de hatalı olduğunu, oysa KMH kredisinin de ticari kredi kapsamında yer aldığını, ticari kredilerde talep olunan %57 temerrüt faizi oranının işbu alacak yönünden de uygulanması gerektiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın davalı asıl borçlu ve kefillerden tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

İlk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, takip tarihi itibariyle davacı bankanın 1.037.604,87 TL asıl alacak, 178.643,68 TL işlemiş faiz, 606,00 TL ihtiyati haciz vekalet ücreti olmak üzere toplam 1.216.854,55 TL alacağının bulunduğu, davacı bankanın takip tarihinden itibaren 961.431,26 TL ticari krediler asıl alacağına sözleşme hükümleri gereği yıllık %57 oranında, 76.173.61 TL KMH asıl alacağına 5464 sayılı yasanın 26/3 madde hükmü gereği TCMB tebliğleri ile belirlenen yıllık %33 oranında temerrüt faizi ve faizin %5 gider vergisini uygulama yetkisinin bulunduğu bildirilmiştir.

Bu durumda, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.