İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/1419 K.2023/1415

İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.06.2023 tarih 2020/676 E. 2023/458 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası neticesinde davacının ağır yaralanarak iş gücü kaybına uğradığını, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, belirterek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL maddi 50.000,00-TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bedel arttırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 28.715,18-TL'ye yükseltmiştir.

CEVAP

Davalı ... vekili, davalının sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kaza tarihinden faiz talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, davacının olayda tali kusurlu olduğunu, gerekli ihtimam ve özeni göstermemiş olabileceği ve fizik tedavisinin istenildiği şekilde yapılmamış olması nedeniyle daimi özrünün kalmış olabileceği, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

KALDIRMA KARARINDAN ÖNCEKİ İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı araç sürücüsünün % 75, davacının % 25 oranında kusurlu olduğu, davacının maluliyetine neden olacak düzeyde arazı kalmadığın ve iyileşme süresinin 4 ay kadar uzayabileceği, davacıya davalı ... şirketi tarafından 10.274,24-TL ödeme yapıldığı, yapılan ödemelerin mahsubunun yapılarak toplam 28.715,18-TL maddi tazminat hesaplandığı,

sürekli iş göremezlik tazminatının hüküm altına alınamayacağı, geçici iş göremezlik tazminatı ile SGK tarafından karşılanmayan bakım, yol, yeme içme giderinin hüküm altına alınabileceği, davacının maddi tazminat alacağının kalmadığı, belirtilerek; maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00-TL manevi tazminatın sigorta dışındaki davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

DAİREMİZİN 23.11.2020 TARİH VE 2018/309 E. - 2020/1047 K. SAYILI KALDIRMA KARARI ÖZETİ : Mahkeme, İstanbul Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinden, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre, davacının maluliyeti ile tıbbi iyileşme süresini belirleyecek ek rapor alınması, ek raporda belirlenen maluliyet oranı ile İzmir ATK raporunda belirlenen maluliyet oranı ile hasap raporda hesaplamaya esas alınan geçici iş göremezlik süresi çeliştiğinde, ATK İhtisas Genel Kurulandan çelişkiyi giderecek rapor alındıktan ve raporların soncuna göre hesap raporu alınması gerekip gerekmediği değerlendirilerek soncuna göre karar verilmesi gerektiği, belirtilerek; kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

KALDIRMA KARARINDAN SONRA İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...' ün sevk ve idaresindeki davalı ... ' a ait ve davalı ...A.Ş nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı aracın Bozyaka SSK Hastanesi yakınlarında geri geri manevra yaparken aracın arkasından geçmekte olan yaya davacı ... ' a çarptığı, kaza sonucu yaya davacı ... ' un maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmayacak sürekli maluliyet tayini gerekmeyecek ve iyileşme süresi kaza tarihinden itibaren 4 aya kadar uzayabilecek şekilde yaralandığı,

trafik kazasının oluşumunda ... plaka sayılı araç sürücüsü davalı ...' ün asli derecede ve % 75 oranında, yaya davacı ...' un tali derecede % 25 oranında kusurlu olduğu, davacı için sürekli iş göremezlik tazminatının hüküm altına alınamayacağı yalnızca geçici iş göremezlik tazminatı ile SGK tarafından karşılanmayan bakım, yol, yeme, içme giderinin hüküm altına alınabileceği, davalı ... şirketi tarafından davacı tarafa 10.274,24-TL' lik ödeme yapıldığı, bu ödeme göz önüne alındığında davacının maddi tazminat yönünden alacağının kalmadığı, davacının trafik kazası sebebiyle manevi olarak da zarar gördüğü,

bu zararında haksız fiil hükümleri doğrultusunda davalı araç sürücü ile davalı araç maliki tarafından giderilmesinin gerektiği, mahkemenin 17/10/2017 tarihli kararından sonra davalı ... tarafından hüküm altına alınan manevi tazminata istinaden ödeme yapılmak suretiyle manevi tazminat ile ilgili davalı ... ' ın ibra edildiği ve davacının manevi tazminat talebinin davalı ... yönünden konusunun kalmadığı, belirtilerek;

konusuz kalan maddi tazminat talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davacının ... yönünden konusu kalmayan manevi tazminat talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebinin davalı ... yönünden kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili, gerekli incelemeler yapılmadan eksik inceleme neticesinde hüküm tesisi edildiğini, davacın tedavisine ilişkin birçok hastane evrakı celp edilmiş ise de evrak ve kayıtlar yeterince incelenmeden davacının söz konusu sağlık şikayetleriyle ilgili gerekli konsültasyon ve tetkikler yapılmadan rapor düzenlendiğini, davacıda hareket kısıtlılıkları oluştuğunu, raporlar arasında çelişki, bulunduğunu, takdir edilen manevi tazminatın az olduğunu, daha fazla miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiğini, belirterek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı vekilleri istinafa cevap dilekçesi ile davacının istinaf başvurusunun reddini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, işletenin hukuki sorumluluğu ve ZMMS poliçesi kapsamında trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle, konusuz kalan maddi tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının ... yönünden konusu kalmayan manevi tazminat talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebinin davalı ... yönünden kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

1. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

2. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 ve 90. maddeleri ile trafik kazası nedeni ile yaralanan davacının oluşan manevi zararından, işleten sıfatına haiz araç maliki ve sürücünün, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğu amirdir.

3. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 01/09/2013 ile 01/06/2015 tarihleri arasında gerçekleşen kazalar için Maluliyet Tespit işlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.(Yargıtay 4.HD'nın 20/06/2022 tarih ve 2021/13933 E. 2022/9109 K.) Somut uyuşmazlıkta kaza tarihinin 03.11.2014 tarihi olmasına göre düzenlenecek raporun Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin yaptığı atıf ve adı geçen

Yönetmelik'in % 60 ve üstü maluliyet için belirleme yapma esasını kabul etmesi nedeniyle, 11/10/2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranları Tespit İşlemleri Yönetmeliği ekindeki cetvellerin kullanılması suretiyle düzenlenmesi gerekir.

(Yargıtay 4.HD'nın 29/06/2022 tarih ve 2021/15362 E. - 2022/9643 K. ) Bu çerçevede dosyaya kazandırılan ve raporlar arasındaki çelişkiyi gideren ATK İkinci Üst Kurulu raporu anılan ilke, esaslara uygun ve maluliyetin tespiti hususunda yeterlidir.

4. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi gereğince haksız bir eylem sonucunda zarara uğrayan kimse, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini isteyebilir. Manevi tazminat, zarar görenin kişilik değerlerinde meydana gelen eksilmenin ( manevi zararın )giderilmesi, tazmin ve telafi edilmesidir. Esasen manevi tazminat, ne bir ceza, ne de gerçek manasında bir tazminattır.

Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.(Yargıtay İBK 22/06/1966 tarih ve 1966/7 E. - 1966/7 K.) Olay nedeni ile davacının manevi zarara uğrayacağı yadsınamaz bir gerçekliktir.

Maddi zararda olduğu gibi manevi tazminatta kesin bir hesabın yapılması olanaksızdır. Bunun için tazminat miktarı, somut olayın özelliği, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak M.K.nun 4. maddesi uyarınca hakim tarafından takdir ve tayin edilir. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak gösterilmelidir.

Bu itibarla, davacının maruz kaldığı bu acı ve elem ile yaşadığı sıkıntılar nedeniyle oluşan manevi zararına karşılık, takdir edilen manevi tazminat anılan ilke ve esaslar çerçevesinde makuldür.

5. Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, maluliyetin olay tarihinde geçerli olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak tespit edilmesine, davacının mevcut yaralanmasına uygun düşecek şekilde manevi tazminatın takdirine, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazları yerinde değildir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

H Ü KÜ M