İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/2044 K.2023/1865

Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 7.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.09.2023 gün ve 2023/673 Esas sayılı tensip tutanağının 13.maddesine yönelik ara kararın kaldırılması istinaf yoluna başvuran davacı vekili tarafından talep edilmiş olup, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: İlk derece mahkemesince, 29.09.2023 tarihli tensip tutanağının 13.maddesi ile ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, ancak ayrı bir gerekçeli ara karar yazılmamıştır.

İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar hakkındaki düzenlemeyi içeren HMK'nın 341. maddesinde, ihtiyati tedbir taleplerinin reddi halinde istinaf yoluna başvurulacağı belirtildiği gibi anılan Kanunun ihtiyati tedbir kararına ilişkin 391. maddesinin son fıkrasında da ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurulacağı düzenlenmiştir.

Ancak istinaf yoluna başvurulan bir kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle verilen kararın gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen istinaf denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. Nitekim, 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece her ne kadar 29.09.2023 tarihli tensip tutanağının 13.maddesi gereğince ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş ise de ayrı bir gerekçeli karar yazılmamıştır.Bu nedenle istinaf denetimi yapılması mümkün değildir.

Bu durumda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esasa ilişkin hususlar incelenmeksizin kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması kanaatine varılmıştır.