İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/413 K.2023/632

İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 03.01.2023 tarih 2022/49 E. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

İhtiyati tedbir isteyen vekili, şirketin uzun yıllardır mobilya alanında faaliyet göstermekte olduğunu, mağazacılık zinciri oluşturmuş olduğunu, 2010 yılında ... ibaresini marka olarak 2010 72968 numara ile tescil ettirmiş, 13.11.2020 tarihinden itibaren ON YIL süreyle tescilli markasını yeniletmiş olduğunu, “...” isimli markasının 18.11.2018 tarihinde 20.06.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere tescil ettirmiş olduğunu, Bu kapsamda Müvekkilinin “...” markasının 20, 24. sınıflarda Türk Patent Ve Marka Kurumu nezdinde korunduğunu, ''...'' markasının kullanım hakkı ve yetkisinin müvekkiline ait olduğunu,

davalı tarafça müvekkilinin marka haklarına tecavüz edildiğini, müvekkilinin markadan doğan haklarına tecavüz niteliğindeki fillere son verilmesi için davalı tarafça müvekkiline ait markanın kullanılmasının tedbiren durdurulmasına karar verilmesini, davalı şirketin müvekkiline ait markaya tecavüzünün önlenmesi ve menini, müvekkiline ait tescilli markanın kullanıldığı tabelaların sökülmesini, reklam vasıtası,

basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasını ve şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ticari faiziyle davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine ve 10.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davacıya ait tescilli markanın, davalıya ait işletmede ayırt edilemeyecek derecede benzer ve bu kapsamda iltibasa neden olabilecek şekilde kullanıldığı hususunun keşif ve bilirkişi raporları ile tespit edildiği gerekçesiyle, davacının "..." şeklindeki markasının, davalı iş yerinde ve internet sitesinde "..." şeklinde kullanıldığının tespit edildiğinden, davalı tarafın internet sitesi ve sosyal medya hesapları hakkında erişim yasağı konulmasına ilişkin ihtiyati tedbir talebinin teminat mukabilinde kabulüne karar verildiği görülmüştür. Karara karşı ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, ara karar ile verilen ihtiyati tedbir talebinin kabulünün eksik ve hatalı olup, kısmen kaldırılması gerektiğini, kararda sadece davalının internet sitesine sosyal medya hesapları hakkında erişim yasağı konulması yönünden ihtiyati tedbir taleplerinin kabul edildiğini, ancak davalı tarafın mağaza tabelasında, duvarlarında ve kartvizitlerde de tescilli markayı kullandığından bahisle davalının tabelalarının sökülmesine, reklam vasıtası basılı evrak ve ürünlerin toplatılması yönünde de tedbir kararı verilmesini, tedbir kararının teminatsız olarak karar verilmesi gerektiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

GEREKÇE

Talep, marka hakkına tecavüzün tespiti, davalı tarafa ait markanın hükümsüzlüğü ve markaya tecavüzü dolasıyla davacının uğradığı zararın giderilmesi istemine yönelik maddi ve manevi tazminat davasında ihtiyati tedbire ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davacı vekilinin ihtiyati tedbir isteminin teminat mukabilinde kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

HMK'nın 389/1. maddesi uyarınca mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir. HMK'nın 390/3. maddesi uyarınca tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır. Dava açılmış olması, mutlak ihtiyati tedbir kararı verilmesini gerektirmeyeceği gibi, kesin ispat şartı da aranmaz.

Somut olayda, davanın niteliğine göre, her ne kadar davacının iddiasında haklı olup olmadığı yargılama sonunda tüm deliller toplandıktan ve incelendikten sonra ortaya çıkacak ise de, dosyanın geldiği aşama ve toplanan deliller de dikkate alınarak, ilk derece mahkemesince davanın ve talebin niteliğine göre ihtiyati tedbir isteminin kabulü ile uygun bir teminat karşılığında dava konusu davalının internet sitesi ve sosyal medya hesaplarına erişim yasağı konulduğu, tedbir kararının niteliği gereği mahkemece takdir edilen 20.000,00 TL tutarındaki teminatın yerinde olduğu, davacının asıl dava ile ulaşmak istediği sonuca tedbir kararı ile ulaşmak yönündeki istinaf nedenlerinin bu aşamada yerinde görülmediği değerlendirilmiştir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.