İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2025/1648 K.2025/1923

Aydın Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.11.2025 tarih 2025/675 E. sayılı ara kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, başkan ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, 20.06.2024 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu motosiklette seyir halindeyken davalıların sürücüsü, işleteni ve sigortalayanı olduğu aracın çarpışması neticesinde yaralandığını, %11 engelli olduğunu ileri sürerek geçici ve sürekli maluliyet tazminat ile manevi tazminat ve ihtiyati haciz kararı verilmesi talebinde bulunmuştur

İLK DERECE MAHKEMESİ ARA KARARININ ÖZETİ : Mahkemece, 19.09.2025 tarihli ara karar ile İİK 258 maddesi kapsamında yaklaşık ispat koşulları gerçekleştiği kanaatine varılarak ihtiyati haciz talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, davalıların itirazı üzerine ise 03.11.2025 tarihli gerekçeli ara karar ile dosya kapsamındaki deliller değerlendirilerek reddine karar verilmiştir.

Karara karşı ihtiyati hacze itiraz eden davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin sermayesi durumuna göre mal kaçıracağına yönelik iddiaların mesnetsiz olduğunu İİK 257. maddesinde belirtilen ihtiyati haciz koşullarının oluşmadığını, bunun için borçlunun yerleşim yerinin bulunmaması ya da malları gizleme, kaçırma gibi maksatların olması gerektiğini, müvekkilinin bir şirket olup mukim adresi olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan haksız fiil sonucu oluşan geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı davasının ihtiyati haciz kararının kaldırılması isteminin reddine ilişkin olup ilk derece mahkemesinde yukarıda belirtildiği gibi itirazın reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

İhtiyati haciz, İİK'nın 257. vd. maddelerinde düzenlenmiş olup, bir para alacağının zamanında ödenmesini temin etmek için, mahkeme kararı ile borçlunun mal varlığına geçici olarak el konulması halidir. İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için, talepte bulunanın alacaklı olması, bu alacağın muaccel bulunması ve rehinle temin edilmemiş olması gerekir.

İhtiyati haciz talep tarihi itibarıyla henüz muaccel olmayan alacaklar yönünden ise İİK'nın 257/2. maddesindeki koşulların varlığı aranacaktır. Anılan madde uyarınca muaccel hale gelmiş olan ve rehinle temin edilmemiş olan alacaklar için ihtiyati haciz kararı verilebilecektir. İİK'nın 258/1. maddesi hükmüne göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması yeterlidir.

Mahkemenin alacağın varlığına kanaat edinmiş olmasından anlaşılması gereken alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin veya tam olarak ispat edilmesi değildir. Diğer hukuki himaye tedbirlerinde olduğu gibi ihtiyati hacizde de amaç davaya ilişkin yargılamadan farklı olarak, maddi hukuka dayanan hak bakımından nihai bir karar verip, uyuşmazlığı esastan sona erdirmek değildir.

Yani ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için ispat gerekmez, yaklaşık ispat için delil sunulması yeterli olup, alacaklının ilişkisinin varlığını ve muaccel olduğunu tam ve kesin olarak ispat etmesi aranmamaktadır (Yargıtay 19.HD'nin 12/12/2019 tarih ve 2019/2300 E. - 2019/5531 K).

Geçiçi hukuki koruma yargılamasını asıl hukuki koruma yargılamasından ayıran özelliklerden biri ispat ölçüsüdür. Geçiçi hukuki koruma yargılamasında yaklaşık ispatla yetinilmiş olması, ispatın aranmayacağı ya da ispat kurallarının tamamen dışına çıkılacağı anlamına gelmemektedir. Alacaklının, alacağın varlığı ile haciz sebepleri hakkında mahkemede olumlu şekilde kanaat uyandırması gerekli ve yeterli olup, buradaki ispat asıl davadaki gibi tam bir ispat değil yaklaşık ispattır.

Somut olayda davacı davalıların sürücüsü, işleteni ve sigortalayanı olduğu aracın kusuru ile meydana gelen kazada yaralandığını ileri sürerek geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur. Davanın temeli haksız fiile dayanmaktadır. Davadan önce gerçekleşen kaza nedeniyle haksız fiil tarihi itibariyle alacak muaccel bir alacak niteliği taşımaktadır. Bu bakımdan İİK 257/1 maddesi kapsamında muaccel bir alacak şartları gerçekleşmiş olup ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için yaklaşık ispat şartlarının gerçekleşmesi yeterlidir.

Dava dilekçesi ve dosya kapsamında bulunan Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Kurumundan alınan rapor, Trafik kazası tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek İİK 257 maddesi kapsamında yaklaşık ispat şartlarının oluşmuş olduğu kısmen ihtiyati haciz talebinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından istinaf istemi yerinde değildir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.