İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/1061 K.2024/1856

Davalı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket tarafından davalıya at yemi satışına ilişkin ticari ilişki mevcut olduğunu, faturalar tahtında at yemi cinsi malların teslim edildiğini, davalı şirket tarafından satın aldığı mallara ilişkin cari kayıt gereği bir kısım ödemeler yapılmış ise de, ödenmeyen faturalar gereği müvekkili şirketin 100.000,00-TL alacağının davalı tarafından ödenmediğini, bu itibarla faturalar ve cari hesap kaydı gereği ödenmeyen 100.000,00-TL bedelin tahsili amacıyla davalı şirket aleyhine İzmir 2.İcra Müdürlüğü’nün 2022/15526 takip sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını,

ancak davalı borçlunun icra dosyasına borcu olmadığından bahisle itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu belirterek davalı şirketin İzmir 2.İcra Müdürlüğü’nün 2022/15526 takip sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına, haksız itiraz nedeniyle İİK m. 67/II uyarınca davalı borçlunun % 20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, yargılama masrafları ile avukatlık ücretinin davalı şirkete aidiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece; "...Somut olayda davacı tarafça faturaya dayalı alacak iddiasıyla davalı hakkında icra takibi başlatıldığı, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğu, davacının itirazın iptali talebi ile Mahkememize başvurduğu, davanın mutlak ticari dava vasfı taşımadığı, davalıya ait vergi sicil kayıtları, davalıya ait esnaf sicil kayıtları, ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde; davalının ticaret sicil kaydının bulunmadığı,

davalının tacir sıfatını haiz olmadığı , davanın nispi ticari dava olarak kabulü için her iki tarafın da tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirir mahiyette bulunması gerektiği açıklanan gerekçeler dikkate alındığında davalının tacir sıfatını haiz olmaması sebebiyle mahkememizin görevli olmadığı,

taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü noktasında görevli mahkemenin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca İzmir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu anlaşılmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c. maddesi yollamasıyla 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğu sebebiyle açılan davanın usulden reddine vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." şeklinde karar verildiği görülmüştür.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, görevsizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın kaldırılmasını, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir. HUKUKİ NİTELENDİRME,

DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dairemizce HMK'nın 355 maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hükümlerle sınırlı olmak üzere inceleme yapılmıştır.

Her ne kadar; davalıya at yemi satışına ilişkin ticari ilişki mevcut olduğu, faturalar tahtında at yemi cinsi malların teslim edildiği, davalı şirket tarafından satın aldığı mallara ilişkin cari kayıt gereği bir kısım ödemeler yapılmış ise de, eldeki davanın Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp karara bağlanabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının ticari işletmesiyle ilgili olması ve bu bağlamda tarafların her ikisinin birden tacir olması zorunlu olduğundan, taraflar yönünden asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu dolayısıyla istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların,

açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20, 355 ve 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.